Tanzanit

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Tanzanit
Zoïsite (Tanzanite).jpg
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny krzemian glinu i wapnia
Ca 2Al3[O
Twardość w skali Mohsa 6,5-7
Przełam nierówny
Łupliwość doskonała
Układ krystalograficzny rombowy
Gęstość minerału 3,35 g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa niebieska w odcieniach, czasami żółta, brunatna, bezbarwna
Rysa biała
Połysk szklisty
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
tanzanit po oszlifowaniu

Tanzanit (tanganit) – gemmologiczna nazwa przezroczystej, niebieskiej w odcieniach odmiany zoisytu. Nieprawidłowo nazywany "szafirem Meru" – pierwsi jego odkrywcy mylnie uznali go za szafir.

Nazwa pochodzi od Tanzanii, gdzie minerał ten został odkryty a została wprowadzona przez firmę jubilerską Tiffany z Nowego Jorku.

Do gemmologii został wprowadzony dopiero w 1967 r. przez hinduskiego poszukiwacza drogich kamieni Manuela de Souza. Kamień stał się znany przede wszystkim dzięki biżuterii noszonej przez Elizabeth Taylor – aktorkę filmową.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Tworzy kryształy o pokroju słupkowym z wyraźnym pionowym prążkowaniem. Jego barwę można wzmocnić przez ogrzewanie do temp. 400-500 °C. Zawiera domieszki wanadu, strontu, chromu. Jest kruchy, niektóre okazy po oszlifowaniu wykazują efekt kociego oka.

Inne właściwości:

Istnieje możliwość pomylenia z ametystem, kordierytem, lazulitem, szafirem, spinelem i syntetycznym korundem. Znane są też imitacje tanzanitu.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Spotykany w żyłach pegmatytowo-hydrotermalnych w gnejsach.

Miejsca występowania: Tanzania – Gerevi Hills (rejon Arusha i Moshi).

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • do wyrobu wszystkich typów biżuterii,
  • jest bardzo rzadkim i wyjątkowo atrakcyjnym kamieniem jubilerskim,
  • kamień kolekcjonerski.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • W. Heflik, L. Natkaniec-Nowak: Zarys Gemmologii, Wyd. AGH 1996
  • C. Hall: Klejnoty, Kamienie szlachetne i ozdobne, Wyd. Wiedza i Życie 1996 r.
  • W. Schuman: Kamienie szlachetne i ozdobne, Wyd. "Alma –Press" 2004 r.