Tapio Nurmela

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Tapio Nurmela
Data i miejsce urodzenia 2 stycznia 1975
Finlandia Rovaniemi, Finlandia
Klub Ounasvaaran Hiihtoseura
Wzrost 171 cm
Waga 58 kg
Debiut w PŚ 5 grudnia 1992, Vuokatti
(59. miejsce – Gundersen)
Pierwsze punkty w PŚ 4 grudnia 1993, Saalfelden
(22. miejsce – Gundersen)
Dorobek medalowy

Tapio Juhani Nurmela (ur. 2 stycznia 1975 r. w Rovaniemi) – fiński narciarz klasyczny specjalizujący się w kombinacji norweskiej, srebrny medalista olimpijski, dwukrotny medalista mistrzostw świata oraz brązowy medalista mistrzostw świata juniorów.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej Tapio Nurmela pojawił się 5 grudnia 1992 roku w zawodach Pucharu Świata w Vuokatti. Zajął tam 59. miejsce w konkursie rozgrywanym metodą Gundersena. W sezonie 1992/1993 pojawił się jeszcze dwukrotnie, ale punktów nie zdobył i nie został uwzględniony w klasyfikacji generalnej. Pierwsze pucharowe punkty wywalczył 4 grudnia 1993 roku w Saalfelden, zajmując 22. miejsce w Gundersenie. W styczniu 1994 roku, podczas Mistrzostw Świata Juniorów w Breitenwang wywalczył indywidualnie brązowy medal w Gundersenie. Już miesiąc później wziął udział w Igrzyskach Olimpijskich w Lillehammer, indywidualnie zajmując 25. miejsce, a wraz z kolegami był ósmy w sztafecie. W klasyfikacji sezonu 1993/1994 zajął ostatecznie 47. pozycję.

Najlepsze wyniki w Pucharze Świata Nurmela osiągnął w sezonie 1996/1997, który ukończył na piętnastej pozycji. Fin nigdy nie stał na podium indywidualnych zawodów pucharowych - najlepszy wynik osiągnął 29 grudnia 1997 roku w Oberwiesenthal, gdzie był czwarty w sprincie. W lutym 1997 roku wystąpił na Mistrzostwach Świata w Trondheim, gdzie był szesnasty w Gundersenie, a wspólnie z Hannu Manninenem, Jarim Mantilą i Samppą Lajunenem wywalczył srebrny medal w drużynie.

W sezonach 1997/1998 i 1998/1999 Nurmela osiągał przeciętne wyniki w rywalizacji pucharowej. Mimo to wystartował na Igrzyskach Olimpijskich w Nagano w 1998 roku, podczas których Finowie w tym samym składzie co w Trondheim sięgnęli po srebrny medal olimpijski. Po skokach znajdowali się na prowadzeniu i na trasę biegu wyruszyli z przewagą 4 sekund nad Austriakami oraz ośmiu sekund nad Norwegami. W biegu to Norwegowie okazali się najlepsi, Finowie zdołali jednak obronić drugie miejsce. Na mecie do zwycięzców stracili jednak ponad minutę. W starcie indywidualnym Tapio zajął piętnastą pozycję.

Ostatnią duża imprezą w jego karierze były Mistrzostwa Świata w Ramsau w 1999 roku, gdzie wspólnie z Mantilą, Manninenem i Lajunenem wywalczył zloty medal drużynowo. Indywidualnie Fin plasował się w pierwszej połowie drugiej dziesiątki: w Gundersenie był osiemnasty, a w sprincie dwunasty. W sezonie 1998/1999 trzykrotnie znajdował się w czołowej dziesiątce zawodów pucharowych, najlepszy wynik osiągając 16 stycznia 1999 roku w Libercu, gzie był siódmy w Gundersenie. Mimo to po zakończeniu sezonu postanowił zakończyć karierę. Ostatni oficjalny występ zanotował 12 marca 1999 roku w Oslo kończąc rywalizację w konkursie metodą Gundersena na 25. pozycji.

Fin startował także w zawodach Pucharu Świata B (obecnie Puchar Kontynentalny). Dwukrotnie stawał na podium tych zawodów: 4 grudnia 1994 roku w norweskim Lillehammer był drugi, a 14 grudnia 1996 roku w Vuokatti był trzeci w Gundersenie. Ponadto zdobył indywidualnie trzy medale mistrzostw Finlandii: złoty w 1997 roku oraz brązowe w 1994 i 1999 roku.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska Olimpijskie Olympic rings with white rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
25. 19 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Gundersen K-90/15 km 39:07.9 min +7:51.9 min Norwegia Fred Børre Lundberg
8. 17 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Sztafeta K-90/3x5 km[1] 1:21.51.8 h +13:27.6 min  Japonia
15. 14 lutego 1998 Japonia Nagano Gundersen K-90/15 km 41:21.1 min +3:10.5 min Norwegia Bjarte Engen Vik
2.Silver medal.svg 20 lutego 1998 Japonia Nagano Sztafeta K-90/4x5 km[2] 54:11.5 min +1:18.9 min  Norwegia

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
16. 22 lutego 1997 Norwegia Trondheim Gundersen K-90/15 km 43:43.1 min +3:46.8 min Japonia Kenji Ogiwara
2.Silver medal with cup.svg 23 lutego 1997 Norwegia Trondheim Sztafeta K-90/4x5 km[3] 52:18.0 min +55.6 s  Norwegia
18. 20 lutego 1999 Austria Ramsau Gundersen K-90/15 km 37:04.8 min +4:29.2 min Norwegia Bjarte Engen Vik
1.Gold medal with cup.svg 25 lutego 1999 Austria Ramsau Sztafeta K-90/4x5 km[4] 49:34.2 min - -
12. 27 lutego 1999 Austria Ramsau Sprint K-90/7.5 km 17:48.4 min +1:16.4 min Norwegia Bjarte Engen Vik

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
3.Bronze medal with cup.svg 26 stycznia 1994 Austria Breitenwang Gundersen K90/15 km ? ? Austria Mario Stecher

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nurmela nigdy nie stal na podium indywidualnych zawodów Pucharu Świata.

Puchar Kontynentalny[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Data Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Pozycja Strata Zwycięzca
1. 4 grudnia 1994 Norwegia Lillehammer Gundersen K90/15 km ? 2. - Norwegia Halldor Skard
2. 14 grudnia 1996 Finlandia Vuokatti Gundersen K90/15 km ? 3. ? Finlandia Kari Manninen

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Skład drużyny: Jari Mantila, Tapio Nurmela, Topi Sarparanta
  2. Skład drużyny: Samppa Lajunen, Jari Mantila, Tapio Nurmela, Hannu Manninen
  3. Skład drużyny: Jari Mantila, Tapio Nurmela, Samppa Lajunen, Hannu Manninen
  4. Skład drużyny: Hannu Manninen, Tapio Nurmela, Jari Mantila, Samppa Lajunen