Tapir malajski
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Tapir malajski | |
| Tapirus indicus[1] | |
| Desmarest, 1819 | |
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ssaki |
| Rząd | nieparzystokopytne |
| Rodzina | tapirowate |
| Rodzaj | Tapirus |
| Gatunek | tapir malajski |
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |
| Zasięg występowania | |
Tapir malajski, tapir czaprakowy (Tapirus indicus) - ssak z rodziny tapirowatych. Spotykany również pod nazwami tapir indyjski lub tapir azjatycki. Największy z czterech gatunków tapirów.
Tapir malajski zamieszkuje Mjanmę, Indochiny oraz Sumatrę.
Długość ciała: ok. 1,8 do 2,4 m, wysokość 90 do 107 cm, waży 250 do 320 kg. Samice są trochę większe od samców.
Szczególnie charakterystyczne jest umaszczenie tego gatunku:
- głowa, szyja, kark, łopatki oraz 4 kończyny tapira są czarne
- środkowa część tułowia jest jakby pokryta szarobiałym czaprakiem (stąd nazwa czaprakowy)
Są to doskonałe barwy ochronne.
W zoo hodowany w XIX w., rozmnaża się w takich warunkach od 1897, gdy uzyskano pierwszy na świecie poród we wrocławskim zoo.
Przypisy
- ↑ Tapirus indicus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Tapirus indicus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
Bibliografia [edytuj]
- L. Solski, 2008: Przewodnik Zoo Wrocław. (zoo i dymorfizm)