Taranto (stacja kolejowa)
 |
Ten artykuł od 2009-09 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
| Taranto Stazione di Taranto |
|
 |
|
| Państwo |  Włochy |
| Miejscowość | via Duca d'Aosta, Tarent |
| Zarządca | RFI, Centostazioni |
| Data otwarcia | 1868 |
| Informacje kolejowe | |
| Liczba peronów | 6 |
| Liczba krawędzi peronowych |
10 |
| Liczba torów w ruchu pasażerskim |
10 |
| Kasy | czynne |
| Przejścia nadziemne |  |
| Przejścia podziemne |  |
| Linie kolejowe | |
|
|
|
Położenie na mapie Włoch
  Taranto
|
|
 40°28′59″N 17°13′26″E / 40.483055555556, 17.223888888889Na mapach: 40°28′59″N 17°13′26″E / 40.483055555556, 17.223888888889 |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Portal  Kolej |
|
Taranto (włoski: Stazione di Taranto) – stacja kolejowa w Tarent, w regionie Apulia, we Włoszech. Stacja posiada 6 peronów. Jest jedną z największych stacji kolejowych w regionie. Została otwarta w 1868.
Spis treści |
Historia [edytuj]
Budowa stacji Taranto zaczął po zatwierdzeniu projektu linii Bari-Taranto przez Gioia del Colle, która została ukończona 15 września 1868.[1] Dnia 28 lutego 1869 roku stacja była również połączona z Metaponto przez Società per le Strade Ferrate Meridionali, która rozpoczęła budowę linii Jonica. W tym samym dniu zostało również oddane połączenia między stacją i portem w Taranto i otworto pierwszy odcinek linii Battipaglia-Potenza-Metaponto, po jej ukończeniu, otworto główne połączenie kolejowe do Salerno i Neapolu. W roku 1886 Società per le Strade Ferrate del Mediterraneo otworzyło linię Taranto-Brindisi, która zapewniła połączenie, (szybsze i bezpieczniejsze) między dwiema stacjami i portem. Stacja Taranto była wspólna dla administracji kolejowej Rete Adriatica i Rete Mediterranea. Do końca XIX w. była najważniejszym węzłem kolejowym, na północ i na Adriatyku, na którym prowadzono cały ruch środków spożywczych i drewna z Kalabrii i Sycylii. Ta została obniżona po otwarciu linii Tirrenica Meridionale, która przeniosła cały ruch kolejowy w kierunku Salerno i Neapolu. Po utworzeniu South Ferrovie del Sud Est stała się źródłem dodatkowych linii regionalnych przez Martina Franca.
Usługi [edytuj]
Kasy biletowe
Przystanek autobusowy
Parking
Przejście podziemne
Winda
Dotępność dla osób niepełnosprawnych
Bar
Kiosk
Toaleta
Linki zewnętrzne [edytuj]
Przypisy
| Taranto | ||
| Linia Bari – Tarent (km linii: 114,529) | ||
|
odległość: 8,042 km
Bellavista  |
 |
|
| Linia Tarent – Brindisi (km linii: 0,000) | ||
|
odległość: 3,999 km
|
|
| Linia Jonica (km linii: 0,000) | ||
|
odległość: 16,386 km
|
|
| Linia Bari – Martina Franca – Tarent (km linii: 112,619) | ||
|
odległość: 1,591 km
Taranto Galese |
|
|
