Taras Kabanow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Taras Kabanow
Тарас Кабанов.jpg
Imię i nazwisko Taras Wołodymyrowycz Kabanow
Data i miejsce
urodzenia
23 stycznia 1981
Łuck, Ukraińska SRR 
Pseudonim kaban, dzik
Pozycja napastnik
Wzrost 191 cm
Masa ciała 87 kg
Kariera seniorska[a]
Lata Klub M (G)
1999–2004
2005–2006
2006–2009
2009
2009
2009
2010–2011
2012
2012
Karpaty Lwów
Krywbas Krzywy Róg
Metałurh Zaporoże
FK Charków
Wołyń Łuck
FK Lwów
PFK Oleksandria
Biełszyna Bobrujsk
Nywa Tarnopol
94 (17)
48 (7)
30 (4)
9 (1)
3 (1)
10 (1)
39 (6)
7 (0)
15 (5)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja

2003
2004
 Ukraina U-19
 Ukraina U-21
 Ukraina

5 (0)
1 (0)
  1. Mecze i gole w lidze akt. 17.01.2013.

Taras Wołodymyrowycz Kabanow, ukr. Тарас Володимирович Кабанов (ur. 23 stycznia 1981 w Łucku, Ukraińska SRR) – ukraiński piłkarz, grający na pozycji napastnika, reprezentant Ukrainy.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Już jako junior występował w amatorskiej drużynie Enko Łuck, skąd trafił do lwowskich Karpat. W Karpatach w Wyższej Lidze rozegrał prawie 100 meczów, został piłkarzem reprezentacji. W 2004 po spadku Karpat z najwyższej ligi przeszedł do klubu Krywbas Krzywy Róg. Przez finansowe problemy Krywbasu w 2006 został sprzedany do Metałurha Zaporoże. Podczas zimowej przerwy sezonu 2008/09 był wypożyczony do FK Charków. Po zakończeniu sezonu już jako wolny agent podpisał najpierw wstępny kontrakt z Zakarpattia Użhorod, ale w ostatniej chwili zmienił decyzję i podpisał kontrakt z klubem Wołyń Łuck[1]. Pod koniec sierpnia 2009 przeszedł do FK Lwów[2], a na początku 2010 do PFK Oleksandria. Na początku stycznia 2012 opuścił klub z Oleksandrii[3], a już na początku lutego 2012 podpisał kontrakt z białoruską Biełszyną Bobrujsk[4]. Latem 2012 przeszedł do Nywy Tarnopol, w której zakończył karierę piłkarską[5].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

18 stycznia 2004 zadebiutował w reprezentacji Ukrainy w spotkaniu towarzyskim z Libią zremisowanym 1:1, zmieniając w 59 min. Andrija Woronina. Wcześniej rozegrał 20 meczów i strzelił 8 bramek w składzie juniorskiej i młodzieżowej reprezentacjach Ukrainy[6].

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]