Taras Wozniak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Taras Voznyak

Taras Stepanowycz Wozniak (ukr. Тарас Степанович Возняк) (ur. 11 maja 1957 we wsi Swarycziw rejonu rożniatowskiego obwodu stanisławowskiego) – ukraiński kulturoznawca, politolog, naczelny redaktor niezależnego kulturoznawczego kwartalnika „Ji”.

Urodził się po powrocie ojca z pobytu w latach 1945-1956 na zesłaniu do Magadanu. Jego rodzina zamieszkała w miasteczku Broszniów-Osada w rejonie rożniatowskim obwodu stanisławowskiego.

W latach 1974-1979 studiował na Politechnice Lwowskiej. W latach 1980-1984 służył w armii radzieckiej w stopniu oficera. W tym czasie zajmował się tłumaczeniem dzieł filozoficznych Edmunda Husserla, Romana Ingardena, Gabriela Marcela, Martina Heideggera, Hansa-Georga Gadamera i Maxa Schelera.

Po demobilizacji w roku 1984 pracował jako programista w Lwowskiej Fabryce Urządzeń Frezerskich. Pod hasłem zainicjowanej przez Michaiła GorbaczowaGłasnosti" został aktywistą demokratyzacji i współorganizatorem pierwszego na Ukrainie strajku w Lwowskiej Fabryce Urządzeń Frezerskich.

Zbliżył się do nieformalnej grupy intelektualistów nazwanych umownie „szkołą lwowską” działającej w latach osiemdziesiątych we Lwowie.

Organizował wydawnictwo nielegalnych publikacji kulturoznawczych. Wydawał też dzieła Bruno Schulza.

W roku 1987 wraz z Mikołajem Jakowiną rozpoczął przygotowania do wydawania niezależnego czasopisma kulturoznawczego. Nazwę „Ji” zaproponowali ukraiński tłumacz Grigorij Koczur i językoznawca Jurij Szewielow.

Pierwszy numer ukazał się w roku 1989 pod redakcją Tarasa Woźniaka, który kieruje nim do obecnych czasów. Pierwszych pięć numerów powielano kserograficznie w Wilnie z poparciem Sąjūdisu, dopiero w roku 1995 czasopismo zostało zalegalizowane.

Obecnie „Ji” ukazuje się w wersjach papierowej i elektronicznej. Poświęcone jest sprawom społeczeństwa, praw człowieka, stosunków między społecznościami, wielokulturowości, integracji europejskiej, regionalizmu, globalizacji, dialogu ekumenicznego i bieżącej polityce.

Zajmuje się też postaciami 18-wiecznego rzeźbiarza galicyjskiego Jana Jerzego Pinzela, pisarza Bruno Schulza i malarza Zygmunta Haupta.

Od roku 2005 jest współzałożycielem i prezesem Fundacji Współpracy Polsko-Ukraińskiej – Warszawa-Kijów.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Возняк Т. Тексти та переклади, (Teksty i przekłady), Харків: Фоліо, 1998, 667 с., ISBN 966-03-0382-3