Tarasy Brühla

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wejście na tarasy od strony placu Zamkowego w roku 1900
Tarasy od Carolabrücke, czasy współczesne

Tarasy Brühla (niem. Brühlsche Terrasse) – promenada spacerowo-widokowa, położona w Dreźnie, w Niemczech. Stanowi ona północną, przylegająca do Łaby część odbudowanego w latach 90. XX wieku placu Neumarkt i zabudowy staromiejskiej.

Tarasy Brühla są elementem trasy spacerowej wiodącej nad Łabą i znajdującej się w najbliższym sąsiedztwie drezdeńskich atrakcji turystycznych. Zostały one zbudowane na pozostałościach drezdeńskich umocnień. Są oddalone od rzeki i oddzielone od niej jej terasami oraz nadrzeczną drogą, stanowiąc integralną całość ze ścianą zabudowy staromiejskiej i będąc zwieńczeniem muru zaporowego, skierowanego ku rzece. Na tarasy wychodzą wejścia i fasady budynków drezdeńskiego Starego Miasta, w tym Sądu Najwyższego Saksonii, Akademii Sztuk Pięknych i Albertinum. Tarasy zaczynają się schodami wiodącymi obok sądu, ze Schlossplatz (Placu Zamkowego), obok rzeźb Johannesa Schillinga znanych jako "Cztery Pory Dnia" (powstały w latach 1868-1871). Następnie przebiegają zwieńczeniem muru, będąc punktem widokowym na północną część miasta (Neustadt) oraz rzekę. Ścieżka wiodąca tarasami jest częściowo ocieniona drzewami. Tarasy kończą się przy Carolabrücke, gdzie znajduje się zejście na nadrzeczny bulwar, a także ścieżka biegnąca w kierunku Nowej Synagogi w Dreźnie.

Tarasy zawdzięczają nazwę Henrykowi Brühlowi, który na miejscu ich obecnego przebiegu w latach 1739-1748 wybudował dla siebiepałac. Dziesięć lat później cały okalający pałac teren, wraz z częścią nadrzeczną, został podarowany Brühlowi przez elektora saskiego w ramach nagrody za wprowadzenie innowacji w podatku od przyrostu wartości majątku. W 1814 roku tarasy zostały udostępnione mieszkańcom miasta jako własność publiczna; z czasem powstały tuliczne kawiarnie i restauracje.

Tarasy, podobnie jak miasto, zostały doszczętnie zniszczone podczas bombardowania Drezna w lutym 1945. W latach 1965-1968 przeprowadzono na tych terenach wykopaliska i badania pozostałości umocnień. Tarasy odbudowano w następnych latach. W 1990 roku udostępniono znajdujące się pod tarasami podziemia z renesansowymi sklepieniami. Od 1993 roku tarasy są pod zarządem Staatliche Schlösser und Gärten Dresden (Państwowych Pałaców i Ogrodów Drezna). Obecnie trudno jest określić, ile procent pierwotnej, oryginalnej zabudowy zostało wykorzystane w rekonstrukcji, jakkolwiek wygląd tarasów odpowiada historycznemu.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Przy Bärenzwinger, niedaleko pomnika Johanna Friedricha Böttgera widać wgłębienie, odcisk palca, na balustradzie. Legenda głosi, że jest to dowód niebywałej siły Augusta II Mocnego, władcy Saksonii, który odbił swój palec w kamieniu.

Tarasy Brühla są w literaturze i języku potocznym znane jako Balkony Europy. Określenie to wywodzi się z początków XIX wieku. Dla odmiany, jako Balkony Drezna, znane są nadrzeczne terasy dzielnicy Loschwitz, znanej z bogactwa i pałaców.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]