Tarcica

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Tarcica – jest to asortyment drzewny powstały w wyniku przetarcia drewna okrągłego w sposób indywidualny bądź grupowy (decyduje liczba równocześnie pracujących pił) na pilarkach: ramowych (trakach), taśmowych bądź tarczowych. Ze względu na stopień obróbki tarcice dzielą się na:

  • tarcicę nieobrzynaną – o obrobionych dwóch powierzchniach równoległych, krawędzie boczne są obłe (bez obróbki). Otrzymywana jest przez przetarcie jednokrotne na trakach (piłach tartacznych).
Tarcica brzozowa suszona
  • tarcicę obrzynaną – o obrobionych czterech płaszczyznach i krawędziach czoła

Podział w Polsce[edytuj | edytuj kod]

Wg Polskich Norm, w zależności od wymiarów otrzymanych elementów tarcice dzielą się na następujące sortymenty[potrzebne źródło]:

  • deski – elementy o grubości 19–45 i szerokości 75–250 mm
  • bale – elementy o grubości 50–100 i szerokości 100–250 mm
  • listwy – elementy o przekroju poprzecznym od 12/24 do 29/70 mm
  • łaty – elementy o przekroju poprzecznym od 38/63 do 75/140 mm
  • krawędziaki – elementy o przekroju od 100/100 do 175/175 mm
  • belki – elementy o przekroju od 200/200 do 275/275 mm

Powyższe wymiary dotyczą gatunków iglastych. Wymiary gatunków liściastych są zbliżone[potrzebne źródło].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]