Tarcica
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Tarcica – jest to asortyment drzewny powstały w wyniku przetarcia drewna okrągłego w sposób indywidualny bądź grupowy (decyduje liczba równocześnie pracujących pił) na pilarkach: ramowych (trakach), taśmowych bądź tarczowych. Ze względu na stopień obróbki tarcice dzielą się na:
- tarcicę nieobrzynaną – o obrobionych dwóch powierzchniach równoległych, krawędzie boczne są obłe (bez obróbki). Otrzymywana jest przez przetarcie jednokrotne na trakach (piłach tartacznych).
- tarcicę obrzynaną – o obrobionych czterech płaszczyznach i krawędziach czoła
W zależności od wymiarów otrzymanych elementów tarcice dzielą się na sortymenty o nazwach:
- deski – elementy o grubości 19–45 mm
- bale – elementy o grubości 50–100 mm
- listwy – elementy o przekroju poprzecznym od 12/24 do 29/70 mm
- łaty – elementy o przekroju poprzecznym od 32/50 do 75/140 mm
- krawędziaki – elementy o przekroju od 100/100 do 180/180 mm
- belki – elementy o przekroju od 120/200 do 220/280 mm
Powyższe wymiary dotyczą gatunków iglastych. Wymiary gatunków liściastych niewiele się różnią. Podział ten regulowany jest przepisami zawartymi w Polskich Normach technicznych.
