Tarcza ostrzegawcza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tarcza ostrzegawcza semafora wjazdowego posterunku odgałęźnego Warszawa Aleje Jerozolimskie

Tarcza ostrzegawcza – urządzenie sygnalizacyjne stosowane w ruchu kolejowym do informowania maszynisty o sygnale wyświetlanym na zbliżającym się semaforze i umożliwiająca dostosowanie prędkości, tak by w wypadku nakazu zatrzymania bądź ograniczenia prędkości, można było to uczynić przed minięciem semafora. Stosuje się je przed semaforami wjazdowymi na posterunki ruchu, ze szlaku nie wyposażonego w samoczynną blokadę liniową, bądź przed semaforami półsamoczynnymi na posterunkach odstępowych.

Na szlakach wyposażonych w SBL rolę tarczy ostrzegawczej spełnia ostatni semafor blokady samoczynnej, oznaczony w tym wypadku wskaźnikiem W 18 (charakterystyczną tarczą).

W miejscu ustawienia tarczy ostrzegawczej (dowolnego typu) umieszcza się wskaźnik W 1.

Tarcze ostrzegawcze w Polsce[edytuj | edytuj kod]

Tarcze kształtowe[edytuj | edytuj kod]

Tarcze ostrzegawcze kształtowe są urządzeniami mechanicznymi zaopatrzonymi w blaszaną tarczę o ustalonym kolorze i kształcie, która odchylając się pokazuje określony sygnał. Umieszczane są przed semaforami kształtowymi. Tarcza dla zapewnienia widoczności w nocy jest wyposażona w kolorowe latarnie. Istnieją trzy rodzaje tarcz ostrzegawczych kształtowych:

  • Nieruchome, w postaci okrągłej pomarańczowej tarczy z czarnym pierścieniem i białą obwódką. Tarcza taka informuje jedynie o samym istnieniu semafora w odległości drogi hamowania.
  • Dwustawne, w których tarcza ma możliwość odchylania w osi poziomej. Tarcza dwustawna informuje o tym, czy semafor zezwala na jazdę czy nie, nie precyzując jednak czy nastąpi ograniczenie prędkości.
  • Trzystawne, oprócz odchylnej tarczy mają dodatkowy element w formie obrotowej strzały. Takie tarcze informują który z trzech sygnałów wskazuje poprzedzany semafor kształtowy.
Sygnały na nieruchomych kształtowych
tarczach ostrzegawczych
(dzienne i nocne)
PKP-ON.svg
On
W odległości drogi hamowania znajduje się semafor.

Sygnały na dwustawnych kształtowych
tarczach ostrzegawczych
(dzienne i nocne)
PKP-OD1.svg
Od 1
Semafor wskazuje sygnał Stój.
PKP-OD2.svg
Od 2
Semafor wskazuje sygnał zezwalający na jazdę.
Sygnały na trzystawnych kształtowych
tarczach ostrzegawczych
(dzienne i nocne)
PKP-OT1.svg
Ot 1
Semafor wskazuje sygnał Stój.
PKP-OT2.svg
Ot 2
Semafor wskazuje sygnał
Wolna droga.
PKP-OT3.svg
Ot 3
Semafor wskazuje sygnał
Wolna droga ze zmniejszoną szybkością.

Tarcze świetlne[edytuj | edytuj kod]

Jeśli semofor kształtowy wskazuje sygnał Sr 1 „Stój”, to tarcza ostrzegawcza pozostaje wygaszona

Tarcze ostrzegawcze świetlne wyglądają podobnie jak semafory, ale o słupie pomalowanym na szaro, na którym znajduje się oprawa z dwiema latarniami w jednym pionie: jedna ze szkłem pomarańczowym i jedna ze szkłem zielonym albo umieszczona jest oprawa z tylko jedną latarnią ze szkłem pomarańczowym (w takim wypadku tarcza może wskazać jedynie sygnały Os1 i Os4). Bywają umieszczane zarówno przed semaforami świetlnymi, jak i kształtowymi. Jeśli tarcza znajduje się przy semaforze kształtowym wskazującym sygnał Sr 1 „Stój” to pozostaje wygaszona.

Sygnały na świetlnych tarczach ostrzegawczych
Wygaszony góra.svg
Pomarańczowe dół ciągłe.svg
Podstawa to.svg
Os 1
Semafor wskazuje sygnał Stój
Zielony góra ciągły.svg
Wygaszony dół.svg
Podstawa to.svg
Os 2
Semafor wskazuje sygnał zezwalający na jazdę z największą dozwoloną prędkością
Zielony góra migający.svg
Wygaszony dół.svg
Podstawa to.svg
Os 3
Semafor wskazuje sygnał zezwalający na jazdę z prędkością ograniczoną do 100 km/h
Wygaszony góra.svg
Pomarańczowe dół migające.svg
Podstawa to.svg
Os 4
Semafor wskazuje sygnał zezwalający na jazdę z prędkością ograniczoną do 60 km/h lub 40 km/h

Tarcze przejazdowe[edytuj | edytuj kod]

Wygaszona tarcza ostrzegawcza przejazdowa

Szczególnym rodzajem tarcz, stosowanym w innym celu niż wyżej wymienione, są tarcze ostrzegawcze przejazdowe, które informują maszynistę o działaniu bądź awarii urządzeń samoczynnej sygnalizacji na przejeździe kolejowym. Takie tarcze mają słupy malowane w czarno-białe pasy, na których znajduje się oprawa z dwiema lampami mogącymi świecić światłem białym w pionie, oraz pod nimi, dwiema lampami mogącymi świecić światłem pomarańczowym w linii poziomej. W stanie zasadniczym, kiedy do przejazdu, do którego tarcza się odnosi nie zbliża się pociąg, sygnalizator pozostaje nieoświetlony. W przypadku, gdy tarcza ostrzegawcza przejazdowa pozostaje wygaszona, maszynista ma obowiązek zachować szczególną ostrożność i zwolnić do 20 km/h. Należy utrzymać tę prędkość, aż do minięcia przejazdu przez czoło lokomotywy[1].

Sygnały na tarczach ostrzegawczych przejazdowych
PKP-Osp1-small.svg
Osp 1
Urządzenia sygnalizacyjne na przejeździe są niesprawne, jazda przez przejazd z prędkością ograniczoną do 20 km/h
PKP-Osp2-small.svg
Osp 2
Urządzenia sygnalizacyjne na przejeździe są sprawne, jazda przez przejazd z największą dozwoloną prędkością

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]