Tarczenice

Tarczenice
Branchiura
Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	stawonogi
Podtyp	skorupiaki
Gromada	Maxillopoda
Podgromada	tarczenice
Systematyka w Wikispecies

Tarczenice (Branchiura) – podgromada skórnych pasożytów ryb słodkowodnych i morskich. Charakteryzują się grzbietowo-brzusznym spłaszczeniem ciała. Segmentacja ciała zatarta w wyniku zrośnięcia się ze sobą poszczególnych członów. Głowa zrośnięta z tułowiem w głowotułów. Ciało pokryte jest dużym tarczowatym karapaksem. Tarcza ta pokrywa nie tylko segmenty głowowe, ale również tułowiowe. Do tyłu poza pancerz wystają dwa płaty odwłoka. Tarczenice mają dwie pary anten. Szczęki I pary są przekształcone w przyssawki tylko u splewek. Żuwaczki są w rurce gębowej. Na tułowiu są 4 pary dwugałęzistych odnóży pływnych. Po bokach pancerza wydłużone pola oddechowe. Oczy złożone z 30 - 70 omatidów. W rozwoju występują postacie larwalne nauplius i kopepodit. Wszystkie tarczenice są pasożytami, z czego około 1/4 to pasożyty ryb morskich, a reszta to pasożyty ryb słodkowodnych. Tarczenice stanowią podgromadę składającą się obecnie z 1 rzędu, 1 rodziny, 4 rodzaje Do tej pory opisano ok. 175 gatunków tych zwierząt klasyfikowanych w ramach tej rodziny.

Wyróżniamy następujące rodzaje:

• Argulus - splewki
  • Splewka karpiowa (Argulus foliaceus)
• Chonopeltis
  • Chonopeltis brevis
  • Chonopeltis inermis
• Dipteropeltis
  • Dipteropeltis hirundo
• Dolops
  • Dolops ranarum

Bibliografia

1. Grzimek B., Grzimek's Animal Life Encyclopedia, Second Edition Volume 2: Protostomes, Michael Hutchins, Sean F. Craig, Dennis A. Thoney, and Neil Schlager. Farmington Hills, Ml: Gale Group, 2003, str 289-293
2. Prost M., Choroby ryb, Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, Warszawa, 1989, str. 302
3. Stefański W., Parazytologia weterynaryjna tom II, Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, Warszawa, 1970, str. 20-23