Tarczyn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy miasta. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Tarczyn
Herb
Herb Tarczyna
Państwo  Polska
Województwo  mazowieckie
Powiat piaseczyński
Gmina Tarczyn
gmina miejsko-wiejska
Prawa miejskie 1353-1870, 2003
Burmistrz Barbara Galicz
Powierzchnia 5,23[1] km²
Wysokość 140 m n.p.m.
Populacja (2012)
• liczba ludności
• gęstość

4121[2]
782 os./km²
Strefa numeracyjna
+48 22
Kod pocztowy 05-555
Tablice rejestracyjne WPI (do 2002 r. włącznie: WGR)
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Tarczyn
Tarczyn
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Tarczyn
Tarczyn
Ziemia 51°58′43″N 20°50′01″E/51,978611 20,833611Na mapach: 51°58′43″N 20°50′01″E/51,978611 20,833611
TERC
(TERYT)
1142018064
Urząd miejski
Rynek 8 A
05-555 Tarczyn
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikisłownik Hasło Tarczyn w Wikisłowniku
Strona internetowa
Kościół w Tarczynie
Kościół nocą
Fontanna na rynku

Tarczynmiasto w województwie mazowieckim, w powiecie piaseczyńskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Tarczyn. Do 1954 siedziba wiejskiej gminy Komorniki. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa warszawskiego. Był miastem duchownym[3].

Przez miasto przepływa Tarczynka, niewielka rzeka dorzecza Wisły, lewy dopływ Jeziorki. Według danych z 31 grudnia 2012 miasto miało 4121 mieszkańców.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Dane ogólne[edytuj | edytuj kod]

Prawa miejskie uzyskał w 1353. Po upadku powstania styczniowego w 1870 Tarczyn utracił je, a odzyskał 1 stycznia 2003, po 134 latach. W tym samym roku odłączył się od powiatu grójeckiego i przyłączył do piaseczyńskiego.

Godnym polecenia dla turystów, jest piękny kościół z XVI w., pw. św. Mikołaja, zbudowany w stylu gotyckim. W 1898 uruchomiono kolejkę wąskotorową łączącą Tarczyn z Grójcem i Warszawą, w 1953 kolej normalnotorową do Skierniewic. Znajdowała się tu siedziba firmy „Perffetii van-melle” produkująca m.in. cukierki Mentos.

Z Tarczynem związana jest m.in. Irena Sendlerowa (1910–2008), mieszkanka tego miasta w latach międzywojennych, która podczas II wojny światowej uratowała z getta warszawskiego ok. 2500 dzieci żydowskich. I. Sendlerowa – odznaczona m.in. Orderem Orła Białego, medalem „Sprawiedliwy Wśród Narodów Świata” i Orderem Uśmiechu. Była zgłoszoną polską kandydatką do Pokojowej Nagrody Nobla. W połowie 2007 władze samorządowe gminy Tarczyn przyznały I. Sendlerowej wyróżnienie Honorowy Obywatel Miasta Tarczyna.

Gmina Tarczyn to miejsce posiadające liczne atrakcje, np. wspomniany gotycki kościół pw. św. Mikołaja w Tarczynie, modrzewiowy kościółek z 1538 w Rembertowie, lasy Chojnowskiego Parku Krajobrazowego, unikalne ekosystemy Warszawskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu, stadniny koni, kursującą kolejkę wąskotorową z XIX wieku oraz bazę turystyczną. Najcenniejszym miejscowym zabytkiem techniki jest opisana wyżej kolejka wąskotorowa z końca XIX w., która stale przewozi turystów.

W latach 1997-2010 nagrywano tu serial Złotopolscy[potrzebne źródło].

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

  • Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych, ul. Stępkowskiego 17
  • Zespół Szkół im. Szarych Szeregów w Tarczynie, ul. Szarych Szeregów 8
  • Zespół Szkół Szkoła Podstawowa i Gimnazjum im. Wojciecha Górskiego w Pamiątce, ul. A. i W. Górskich
  • Publiczna Szkoła Podstawowa im. Juliana Stępkowskiego w Tarczynie, ul. J.Stępkowskiego 11

Transport[edytuj | edytuj kod]

Przez miasto przebiega trasa międzynarodowa E-77 i linia kolejowa nr 12 ŁukówSkierniewice. W Tarczynie znajduje się stacja (czynna) wąskotorowej Grójeckiej Kolei Dojazdowej.

Wspólnoty wyznaniowe[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Golański, Z dziejów Tarczyna, ROK w Tarczynie, ISBN 83-308607-0-8.
  • Jerzy Golański, W dawnym Tarczynie, ATU ISBN, 83-915521-0-1.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]