Tarnawa Górna (województwo podkarpackie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tarnawa Górna
Kościół św. Wojciecha
Kościół św. Wojciecha
Państwo  Polska
Województwo podkarpackie
Powiat sanocki
Gmina Zagórz
Liczba ludności (2008) 874
Strefa numeracyjna (+48) 13
Kod pocztowy 38-516 Tarnawa Dolna
Tablice rejestracyjne RSA
SIMC 0362795
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Tarnawa Górna
Tarnawa Górna
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Tarnawa Górna
Tarnawa Górna
Ziemia 49°27′33″N 22°15′18″E/49,459167 22,255000
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wieźa przekaźnikowa na górze "Makówka"
Przekaźnik z bliska
Przekaźnik z bliska

Tarnawa Górnawieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie sanockim, w gminie Zagórz, nad rzeką Kalniczką.

W latach 1973-1977 miejscowość była siedzibą gminy Tarnawa Górna. W latach 1975-1998 miejscowość położona była w województwie krośnieńskim.

Zarys historyczny[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza wzmianka o miejscowości pochodzi z 1412 roku jako własność Mikołaja z Tarnawy. Niemieckie Osadnicze prawo lokalizacji uzyskała w 1446. Ziemia Tarnawska była bardzo bogata w pokłady soli, co stało się podstawą dużej fortuny Tarnawskich. Drugi właściciel wsi to Jan Tarnawski. Był on synem brata Mikołaja. W XV wieku na skutek licznych sprzedaży, zastawów, działów itp. majątku szlacheckiego dokonał się rozwój osadnictwa na tym terenie. Przybysze przywędrowali tu głównie z południowych stoków Karpat, zwano ich Wołochami. W 1437 na terenie Tarnawy Górnej istniała karczma i młyn. W 1474, 1482, 1498, 1500, 1624 i 1672 roku na Tarnawę Górną i sąsiednie wsie najeżdżali Węgrzy i Tatarzy. Dokonali ogromnych zniszczeń. Tarnawa Górna nie dysponowała już tak dużym potencjałem ludzkim i materialnym. Dodatkowo choroby i zarazy jeszcze bardziej zmniejszyły liczbę ludności wsi. W 1483 roku, po śmierci Jana Tarnawskiego, właścicielem wsi został jego syn – Józef. W 1536 roku wieś liczyła 10 łanów, a w 1552 roku znajdowało się w niej 26 gospodarstw, 2 karczmy i młyn. 18 sierpnia 1558 roku kolejny właściciel wsi, Stanisław Tarnawski, wydał przywilej erekcyjny dla cerkwi w Tarnawie Górnej. W XVII wieku właścicielem wsi byli Stadniccy z Leska. W 1772 roku Tarnawa Górna stała się własnością Austrii. Na terenie wsi działała warzelnia soli, zlikwidowana przez Austriaków w 1801. Na przełomie XVIII i XIX wieku wydobywano i wypalano tu Wapień. Pod koniec XIX wieku wieś nawiedziły liczne choroby (m.in.: cholera), zarazy i głód. Tarnawa Górna liczyła wtedy 73 domy. W 1908 roku utworzono Parafię pod wezwaniem Świętego Wojciecha. W 1909 roku powstała pierwsza szkoła, której miejsce zajęła w późniejszych latach szkoła w Tarnawie Dolnej. Ostatnim właścicielem Tarnawy był Władysław Podwapiński. Po II wojnie światowej doszło do parcelacji gruntów.

Parafia[edytuj | edytuj kod]

Parafia pod wezwaniem świętego Wojciecha w Tarnawie Górnej została wyodrębniona 1 lipca 1908 roku z Parafii Matki Boskiej Gromnicznej w Porażu. Początkowo miała status filii, a samodzielną parafią stała się w roku 1928. Obecnie liczy 2099 wiernych i należy do dekanatu Rzepedź. Posiada kościół parafialny pod wezwaniem św. Wojciecha i kościół filialny w Olchowie pod wezwaniem NPM Matki Kościoła[1]. Proboszczem parafii jest ks. prałat dziekan Jan Krupiński, a wikariuszem ks. Józef Watras.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Stara cerkiew - kościół w Tarnawie