Tarsius pumilus
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Tarsius pumilus | |
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Nadgromada | żuchwowce |
| Gromada | ssaki |
| Szczep | łożyskowce |
| Rząd | naczelne |
| Podrząd | Haplorrhini |
| Rodzina | wyrakowate |
| Rodzaj | Tarsius |
| Gatunek | Tarsius pumilus |
| Nazwa systematyczna | |
| Tarsius pumilus[1] | |
| Miller & Hollister, 1921 | |
| Kategoria zagrożenia (CzKGZ)[2] | |
brak danych
|
|
Tarsius pumilus – gatunek naczelnego ssaka z rodziny wyraków. Występuje w Indonezji[3]. Prowadzi nocny i nadrzewny tryb życia. Owadożerny.
Najmniejszy z wyraków, o długości ciała 85 do 160 mm, tj. o połowę mniejszy od wyraka filipińskiego. Długość silnie owłosionego ogona wynosi 135 do 275 mm. Ma łapy z ostrymi pazurami oraz spiczaste trójkątne uzębienie.
Żyje w stabilnych, zwykle monogamicznych parach, rozmnaża się dwa razy w roku, ciąża trwa średnio 178 dni, młode rodzą się w maju i w listopadzie-grudniu. Młode samice towarzyszą rodzicom aż do osiągnięcia dorosłości, młode samce opuszczają rodzinę wcześniej.
Przypisy
- ↑ Tarsius pumilus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Tarsius pumilus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
- ↑ Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Tarsius pumilus. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 24 lutego 2010]
[edytuj] Bibliografia
- Dharmani, A.: Tarsius pumilus (ang.). (On-line), Animal Diversity Web, 2000. [dostęp 12 maja 2008 r.].