Tarsius pumilus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tarsius pumilus[1]
Miller & Hollister, 1921
Tarsius pumilus
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Nadgromada żuchwowce
Gromada ssaki
Infragromada łożyskowce
Rząd naczelne
Podrząd Haplorrhini
Rodzina wyrakowate
Rodzaj Tarsius
Gatunek Tarsius pumilus
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status none DD.svg
brak danych
Zasięg występowania
Mapa występowania
Systematyka Systematyka w Wikispecies

Tarsius pumilus – gatunek naczelnego ssaka z rodziny wyraków. Występuje w Indonezji[3]. Prowadzi nocny i nadrzewny tryb życia. Owadożerny.

Najmniejszy z wyraków, o długości ciała 85 do 160 mm, tj. o połowę mniejszy od wyraka filipińskiego. Długość silnie owłosionego ogona wynosi 135 do 275 mm. Ma łapy z ostrymi pazurami oraz spiczaste trójkątne uzębienie.

Żyje w stabilnych, zwykle monogamicznych parach, rozmnaża się dwa razy w roku, ciąża trwa średnio 178 dni, młode rodzą się w maju i w listopadzie-grudniu. Młode samice towarzyszą rodzicom aż do osiągnięcia dorosłości, młode samce opuszczają rodzinę wcześniej.

Przypisy

  1. Tarsius pumilus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Tarsius pumilus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  3. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Tarsius pumilus. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 24 lutego 2010]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Dharmani, A.: Tarsius pumilus (ang.). (On-line), Animal Diversity Web, 2000. [dostęp 12 maja 2008 r.].