Taryfa gwarantowana

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Taryfa gwarantowana (ang. feed-in tariff, FIT) – mechanizm polityki państwa mający na celu przyspieszenie inwestycji w zakresie technologii energii odnawialnych. Mechanizm ten przyczynia się do osiągnięcia celu poprzez oferowanie długoterminowych kontraktów dla producentów energii odnawialnej, zwykle na podstawie kosztów wytwarzania poszczególnych technologii[1][2]. Technologie takie jak na przykład energia wiatrowa, otrzymują niższą cenę za kWh, natomiast ogniwom słonecznym i elektrowniom wykorzystującym energię pływów morskich oferuje się wyższą cenę, co odzwierciedla wyższe koszty. Ponadto taryfy często zawierają „taryfową degresję” – mechanizm, zgodnie z którym cena (lub taryfa) spada w czasie. Robi się to w celu monitorowania[2] oraz zachęcania do obniżania kosztów technologii[1][3]. Celem taryf jest oferowanie rekompensaty kosztów produkcji energii ze źródeł odnawialnych, zapewniając gwarancję ceny oraz długoterminowe kontrakty, które wspierają finansowanie inwestycji w energię odnawialną[2][4].

System taryf gwarantowanych w Polsce[edytuj | edytuj kod]

Wprowadzenie systemu taryf gwarantowanych w Polsce przewiduje rządowy projekt ustawy o odnawialnych źródłach energii, która zgodnie z przepisami Unii Europejskiej (Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/28/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych) miała być uchwalona do końca 2010 roku a jej niewdrożenie spowodowało postawienie Polski przed Europejskim Trybunałem Sprawiedliwości[5][6][7].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Policymaker’s Guide to Feed-in Tariff Policy Design Couture, T., Cory, K., Kreycik, C., Williams, E., (2010). National Renewable Energy Laboratory, U.S. Dept. of Energy.
  2. 2,0 2,1 2,2 Couture, T., Gagnon, Y., (2010). An analysis of feed-in tariff remuneration models: Implications for renewable energy investment. Energy Policy, 38 (2), 955-965, DOI:10.1016/j.enpol.2009.10.047
  3. Taryfy gwarantowane w Niemczech.
  4. Deutsche Bank 2009.
  5. Ustawa o OZE.
  6. Nowe, wyższe taryfy gwarantowane dla PV. Rozkręcą rynek domowej fotowoltaiki?
  7. Ustawa o odnawialnych źródłach energii.