Taser
 |
Ten artykuł od 2007-11 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Taser (pełna nazwa: Thomas A. Swift's Electric Rifle) - paralizator elektryczny, produkowany przez firmę Taser International. Posiada zasięg rażenia do 5 metrów dzięki wystrzeliwanym z rękojeści elektrodom, które łączą się z nią za pomocą odwijanych przewodów. Generowane wysokie napięcie elektryczne przy niskim prądzie, powoduje silny ból oraz zakłócenie działania układu nerwowego i w rezultacie chwilowy całkowity paraliż.
Pierwsze tasery miały elektrody wystrzeliwane za pomocą ładunku prochowego i z tego powodu były klasyfikowane jako broń palna. Ten typ tasera nie był sprzedawany na rynku cywilnym, stanowił natomiast uzbrojenie niektórych oddziałów amerykańskiej policji. W latach 90. powstał air-taser, w którym elektrody wystrzeliwane są ładunkiem sprężonego powietrza; ten typ tasera jest sprzedawany także na rynku cywilnym (również w Polsce).
Niebezpieczeństwo użycia tasera [edytuj]
Użycie tasera na całkowicie zdrowej osobie nie wywołuje groźnych obrażeń, jednak jest bardzo niebezpieczne w stosunku do osób będących pod wpływem leków, alkoholu, narkotyków lub cierpiących na choroby serca, prowadząc w skrajnym przypadku do śmierci.
Ponadto zakończone małymi haczykami elektrody potrafią wbić się głęboko w ciało i do ich usunięcia potrzebna jest czasem interwencja chirurga. Groźny uraz może także spowodować trafienie elektrodą w oko. Ponieważ u trafionej osoby następuje całkowite zwiotczenie mięśni, upada ona całkowicie bezwładnie, co czasem prowadzi do groźnych urazów głowy i kręgosłupa.
W samych Stanach Zjednoczonych od czerwca 2001 do marca 2006 przeszło 150 osób zmarło po ogłuszeniu taserem[1]. W całej Ameryce Północnej liczba ofiar tej broni sięga ponad 330[2]. Na skutek użycia przez kanadyjską policję tasera 14 października 2007 na lotnisku w Vancouver zmarł Robert Dziekański[3][4][5].
