Tasiemiec kręćkowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tasiemiec kręćkowy
Taenia multiceps
Leske, 1780
Tasiemiec kręćkowy we francuskim atlasie parazytologii z 1901 roku.
Tasiemiec kręćkowy we francuskim atlasie parazytologii z 1901 roku.
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ płazińce
Gromada tasiemce
Rząd Cyclophyllidea
Rodzaj Taenia
Gatunek tasiemiec kręćkowy

Tasiemiec kręćkowy (Taenia multiceps) – kosmopolityczny pasożyt przewodu pokarmowego psowatych. Występuje przede wszystkim na obszarach hodowli owiec, które są jego żywicielami pośrednimi.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Dojrzały tasiemiec osiąga około 1 m długości i 3–5 mm szerokości; strobila składa się z 200-250 proglotydów. Skoleks jest gruszkowaty, z czterema przyssawkami i podwójnym wieńcem 22-32 haczyków.

Cykl życiowy[edytuj | edytuj kod]

Proglotydy maciczne wydalane są z kałem żywiciela ostatecznego – psa albo innego gatunku z rodziny psowatych – i uwalniają onkosfery. Te zarażają żywiciela pośredniego: owce, kozy, muflony, rzadziej inne zwierzęta i wyjątkowo człowieka. U żywiciela pośredniego rozwija się cerkoid typu cenur; larwa osiedla się w narządach wewnętrznych, przede wszystkim w rdzeniu kręgowym lub mózgowiu. Cenur ma zdolność rozmnażania wegetatywnego; przez paczkowanie wytwarza skoleksy. Rozwija się 2-3 lata i osiąga dojrzałość, stając się inwazyjnym dla żywiciela ostatecznego. Skoleksy zjedzone przez psa w jelicie osiągają dojrzałość po upływie 8-72 dni.

Cenuroza[edytuj | edytuj kod]

Choroba wywołana przez cenury rozwijające się w narządach wewnętrznych, przede wszystkim w mózgowiu, określana jest jako cenuroza lub kołowacizna (u zwierząt). Objawy zależą od lokalizacji larwy w mózgowiu i wynikają ze zwiększonego ciśnienia śródczaszkowego.

Rozpoznanie
Leczenie

Leczenie polega na chirurgicznym usunięciu pasożyta.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.