Tavoris Cloud

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Boxing pictogram.svg Tavoris Cloud
Pseudonim Thunder
Data i miejsce urodzenia 10 stycznia 1982
Tallahassee
Obywatelstwo Stany Zjednoczone USA
Wzrost 178 cm
Styl walki praworęczny
Kategoria wagowa półciężka
Bilans walk zawodowych
Liczba walk 26
Zwycięstwa 24
Przez nokauty 19
Porażki 2

Tavoris Karod Cloud (ur. 10 stycznia 1982 w Tallahassee) – amerykański bokser, były mistrz świata IBF w kategorii półciężkiej.

Młodość i kariera amatorska[edytuj | edytuj kod]

W wywiadzie przeprowadzonym przez ESPN, Cloud wyjawił, że miał ciężkie dzieciństwo. Mieszkał w małym domu, w którym mieszkało również innych 10-15 lokatorów. Cloud zaczął boksować w wieku 17 lat.

W 2000 roku został mistrzem USA w kategorii półciężkiej do lat 19[1]. Jeszcze tego samego roku startował w wadze półciężkiej na mistrzostwach świata juniorów w Budapeszcie. Cloud dotarł do 1/8 finału, gdzie pokonał go na punkty (9:8) brązowy medalista tych zawodów, Clemente Russo[2].

W 2002 roku zdobył srebrny medal w wadze półciężkiej podczas mistrzostw USA. W finale Cloud przegrał na punkty (15:10) z Curtisem Stevensem[3].

Kariera zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Początki[edytuj | edytuj kod]

Jako zawodowiec zadebiutował 2 kwietnia 2004 roku. Do końca 2007 roku stoczył 17 zwycięskich pojedynków, z których 16 rozstrzygnął przed czasem. W tym czasie pokonał m.in. jednego z najbardziej doświadczonych bokserów świata, Reggiego Stricklanda. 28 marca 2008 roku znokautował w 1 rundzie Mike'a Wooda, zdobywając pasy: WBO NABO, NABA oraz USBA w wadze półciężkiej. 8 sierpnia pokonał przez techniczny nokaut w 10 rundzie Julio Césara Gonzáleza, zostając pretendentem IBF w wadze półciężkiej.

Pojedynek z Clintonem Woodsem[edytuj | edytuj kod]

28 sierpnia 2009 roku w walce o mistrzostwo świata IBF, zmierzył się z byłym mistrzem świata tej federacji w wadze półciężkiej, Clintonem Woodsem. Początkowo to Woods dominował w ringu, trzymając Clouda na dystans. Cloud odzyskał kontrolę w drugiej połowie walki i był bliski jej zakończenia w rundzie 8 i 10. Po 12 rundach sędziowie orzekli, że jednogłośnie na punkty (116-112, 116-112, 116-112) zwyciężył Cloud, zdobywając mistrzostwo świata[4].

Pojedynek z Glenem Johnsonem[edytuj | edytuj kod]

7 sierpnia 2010 roku w drugiej obronie pasa, jego rywalem był, były mistrz świata kategorii półciężkiej, Glen Johnson. Cloud po ciekawym widowisku zwyciężył jednogłośnie na punkty (116-112, 116-112, 116-112)[5]. Każdy był pod wrażeniem formy ponad 40letniego Jamajczyka, który dał tak świetną walkę. Jak wykazały statystyki opublikowane przez CompuBox, Johnson zadał 254 celne ciosy, przy 246 Clouda, jednak to uderzenia mistrza robiły większe wrażenie[6].

Pojedynek z Zuñigą i Mackiem[edytuj | edytuj kod]

17 grudnia 2010 roku jego rywalem był Kolumbijczyk Fulgencio Zuñiga. Cloud totalnie zdominował rywala, zwyciężając wysoko na punkty (118-108, 117-109, 117-109). Kolumbijczyk był dodatkowo liczony w rundzie piątej i dwunastej[7].

25 czerwca 2011 roku zmierzył się z Amerykaninem Yusafem Mackiem. O dziwo walka była bardzo wyrównana, a pretendent stawiał dzielny opór na początku, zyskując lekką przewagę. Cloud przejął inicjatywę w 8 rundzie i po kolejnej ofensywnej akcji, sędzia postanowił przerwać pojedynek, ogłaszając zwycięstwo Clouda przez TKO[8].

Pojedynek z Gabrielem Campillo[edytuj | edytuj kod]

18 lutego 2012 roku w czwartej obronie pasa zmierzył się z byłym mistrzem świata WBA, Gabrielem Campillo. Pojedynek świetnie zaczął mistrz, który w pierwszej rundzie dwukrotnie doprowadził do liczenia Hiszpana. Pojedynek bardzo się wyrównał w późniejszych rundach i Hiszpan zaczął odrabiać straty. Po świetnych dwunastu rundach, niejednogłośnie na punkty (111-115, 116-110, 114-112) zwyciężył Cloud. Wynik wzbudzał wiele kontrowersji, a opinie na temat werdyktu były podzielone. Niektórzy sądzili, że Hiszpan zrobił wystarczająco dużo, żeby wygrać, natomiast inni przychylili się do werdyktu sędziów[9]. Według statystych Compu-Box, Campillo zadał 187 cielnych ciosów, przy 147 Clouda[10].

Pojedynek z Bernardem Hopkinsem[edytuj | edytuj kod]

9 marca 2013 roku, w piątej obronie mistrzostwa zmierzył się z żywą legendą, wielkim mistrzem wagi średniej oraz najstarszym mistrzem świata w historii boksu, Bernardem Hopkinsem. 48letni Bernard Hopkins dominował w ringu, zapisując na swoje konto pierwszą połowę walki. Dopiero w końcówce pojedynku, Cloud ruszył do ataku, ale Hopkins dowiózł zwycięstwo do końca i zwyciężył jednogłośnie na punkty (116-112, 117-111, 116-112)[11]. Hopkins pobił swój rekord i został najstarszym mistrzem świata w boksie, mając ponad 48 lat. W statystyce ciosów, Cloud zadawał więcej ciosów, ale Hopkins trafiał częściej, trafiając Clouda 169 razy, przy 139 trafieniach mistrza. Za ten pojedynek Hopkins zarobił 750 tys. dolarów, a Cloud 550 tys.

28.09.2013 roku w hali Bel Center w Montrealu w Cloud przegrał z obrącym pasa WBC Kanadyjczykiem Adonisem Stevensonem. Cloud poddał walkę po siedmiu rundach.

Poprzednik
Stany Zjednoczone Chad Dawson
(Wakat)
Mistrz świata wagi półciężkiej IBF
28 sierpnia 2009 - 9 marca 2013
Następca
Stany Zjednoczone Bernard Hopkins

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy