| Taylor Dent |
 |
| Państwo |
Stany Zjednoczone |
| Miejsce zamieszkania |
Bradenton, Floryda |
| Data i miejsce urodzenia |
24 kwietnia 1981
Newport Beach, Kalifornia |
| Wzrost |
188 cm |
| Masa ciała |
88 kg |
| Gra |
praworęczna, jednoręczny backhand |
| Status profesjonalny |
1998 |
| Zakończenie kariery |
8 listopada 2010 |
| Gra pojedyncza |
| Wygrane turnieje |
4 |
| Najwyżej w rankingu |
21 (8 sierpnia 2005) |
| Australian Open |
3R (2002, 2004, 2005) |
| Roland Garros |
2R (2010) |
| Wimbledon |
4R (2005) |
| US Open |
4R (2003) |
| Gra podwójna |
| Wygrane turnieje |
0 |
| Najwyżej w rankingu |
170 (20 sierpnia 2001) |
| Australian Open |
Nie startował |
| Roland Garros |
1R (2003, 2004) |
| Wimbledon |
Nie startował |
| US Open |
2R (2000) |
Multimedia w Wikimedia Commons |
Taylor Phillip Dent (ur. 24 kwietnia 1981 w Newport Beach, Kalifornia) – amerykański tenisista, zwycięzca turniejów rangi ATP World Tour w grze pojedynczej, reprezentant w Pucharze Davisa, zdobywca Pucharu Hopmana.
Karierę tenisową Dent rozpoczął w 2000 roku. Początkowo grywał w turniejach z serii ITF Futures oraz ATP Challenger Tour. Pierwszy finał singlowy rozgrywek z cyklu ATP World Tour Amerykanin rozegrał w lipcu 2002 roku w Newport, gdzie w finale pokonał w trzech setach Jamesa Blake'a.
W 2003 roku Dent wygrał trzy turnieje, najpierw w lutym w Memphis, po zwycięstwie w finale nad Andym Roddickiem, potem we wrześniu w Bangoku oraz Moskwie. W tym samym roku Dent zadebiutował w reprezentacji USA podczas rywalizacji z Chorwacją w Pucharze Davisa. Swój singlowy pojedynek przegrał jednak z Mario Ančiciem. Był to zarazem jedyny występ Denta w zespole amerykańskim.
Kolejny finał jaki Dent rozegrał miał miejsce w październiku 2004 roku w Tokio. Mecz finałowy przegrał jednak z Jiřím Novákiem. W tym samym roku Amerykanin osiągnął również finał gry podwójnej w Pekinie, ale w finale nie sprostał Justinowi Gimelstobowi i Graydonowi Oliverowi. Partnerem deblowym Denta był wówczas Alex Bogomolov Jr.
Na początku sezonu 2005 Amerykanin dotarł do finału zawodów w Adelajdzie, lecz przegrał z Joachimem Johanssonem, a w sierpniu doszedł do finału w Indianapolis, gdzie uległ Robby'emu Ginepriiemu.
W styczniu 2006 roku Dent wygrał wspólnie z Lisą Raymond Puchar Hopmana. W rundzie finałowej rywalami Amerykanów byli reprezentanci Holandii w składzie Peter Wessels i Michaëlla Krajicek[1]. W singlu Dent pokonał Wesselsa, natomiast w deblu razem z Raymond również był lepszy od holenderskiej pary. W lutym doznał kontuzji prawej nogi, a także przeszedł operację kręgosłupa, które uniemożliwiły mu grę aż do maja 2008 roku[2]. Od tego czasu grywał głównie w turniejach kategorii ATP Challenger Tour, wygrywając imprezy m. in. w Tulsi i Knoxville.
Dnia 8 listopada 2010 roku Dent ogłosił zakończenie kariery tenisowej[3][4], w trakcie której jego zarobki przekroczyły kwotę dwóch i pół miliona dolarów. Najwyżej sklasyfikowany w rankingu singlistów był na 21. miejscu w sierpniu 2005 roku, z kolei w zestawieniu deblistów w sierpniu 2001 roku zajmował 170. pozycję. Dent znany był z bardzo silnego serwisu, a także skutecznego woleju. Na tych dwóch elementach opierała się taktyka gry Amerykanina.
Prywatnie, w grudniu 2006 roku, Dent poślubił amerykańską tenisistkę, Jennifer Hopkins. Wśród zaproszonych gości znaleźli się m. in. Marija Szarapowa, Nick Bollettieri, Jan-Michael Gambill, Tommy Haas, Mashona Washington. W styczniu 2010 roku urodził mu się syn, Declan.
Statystyki [edytuj]
Finały w turniejach ATP World Tour [edytuj]
Gra pojedyncza (4-3) [edytuj]
| Legenda |
| Wielki Szlem (0–0) |
| Igrzyska olimpijskie (0–0) |
| Tennis Masters Cup (0–0) |
| ATP Masters Series (0–0) |
| ATP International Series Gold (1–1) |
| ATP International Series (3–2) |
|
| Wygrane według nawierzchni |
| Twarda (2–3) |
| Ceglana (0–0) |
| Trawiasta (1–0) |
| Dywanowa (1–0) |
|
| Końcowy wynik |
Nr |
Data |
Turniej |
Nawierzchnia |
Przeciwnik |
Wynik finału |
| Zwycięzca |
1. |
14 lipca 2002 |
Newport |
Trawiasta |
James Blake |
6:1, 4:6, 6:4 |
| Zwycięzca |
2. |
23 lutego 2003 |
Memphis |
Twarda (hala) |
Andy Roddick |
6:1, 6:4 |
| Zwycięzca |
3. |
28 września 2003 |
Bangkok |
Twarda (hala) |
Juan Carlos Ferrero |
6:3, 7:6 |
| Zwycięzca |
4. |
5 października 2003 |
Moskwa |
Dywanowa (hala) |
Sarkis Sarksjan |
7:6, 6:4 |
| Finalista |
1. |
10 października 2004 |
Tokio |
Twarda |
Jiří Novák |
7:5, 1:6, 3:6 |
| Finalista |
2. |
9 stycznia 2005 |
Adelajda |
Twarda |
Joachim Johansson |
5:7, 3:6 |
| Finalista |
3. |
24 lipca 2005 |
Indianapolis |
Twarda |
Robby Ginepri |
6:4, 0:6, 0:3, k. |
Gra podwójna (0-1) [edytuj]
| Legenda |
| Wielki Szlem (0–0) |
| Igrzyska olimpijskie (0–0) |
| Tennis Masters Cup (0–0) |
| ATP Masters Series (0–0) |
| ATP International Series Gold (0–0) |
| ATP International Series (0–1) |
|
| Wygrane według nawierzchni |
| Twarda (0–1) |
| Ceglana (0–0) |
| Trawiasta (0–0) |
| Dywanowa (0–0) |
|
Starty wielkoszlemowe (gra pojedyncza) [edytuj]
| Turniej |
1998 |
1999 |
2000 |
2001 |
2002 |
2003 |
2004 |
2005 |
2006 |
2007 |
2008 |
2009 |
2010 |
Wygrane turnieje |
Bilans w turnieju |
Australian Open |
– |
– |
– |
– |
3R |
– |
3R |
3R |
1R |
– |
– |
1R |
2R |
0 / 6 |
7–6 |
French Open |
– |
– |
– |
– |
– |
1R |
1R |
– |
– |
– |
– |
– |
2R |
0 / 3 |
1–3 |
Wimbledon |
– |
– |
1R |
2R |
3R |
1R |
3R |
4R |
– |
– |
– |
1R |
2R |
0 / 8 |
9–8 |
US Open |
2R |
1R |
1R |
2R |
1R |
4R |
2R |
3R |
– |
– |
– |
3R |
2R |
0 / 10 |
11–10 |
| Bilans spotkań |
1–1 |
0–1 |
0–2 |
2–2 |
4–3 |
3–3 |
5–4 |
7–3 |
0–1 |
– |
– |
2–3 |
4–4 |
N/A |
28–27 |
Przypisy
Bibliografia [edytuj]
Linki zewnętrzne [edytuj]