Teatr KTO

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Na mapach: 50°04′22″N 19°55′44″E/50,072778 19,928889

Teatr KTO
(Krakowski Teatr Osobliwości)
Teatr KTO(Krakowski Teatr Osobliwości)
Założyciel(e) studenci UJ
Kierownictwo
artystyczne
Dyrektor
Jerzy Zoń
Data powstania 1977
Lokalizacja ul. Gzymsików 8
30-015 Kraków
Strona internetowa teatru

Teatr KTOteatr założony przez studentów Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie w roku 1977.

1 stycznia 2005 roku Teatr KTO uzyskał status Teatru Miejskiego. Siedziba teatru znajduje się przy ul. Gzymsików 8 w Krakowie. Od roku 1985 grupa Teatru KTO uprawia również teatr uliczny nawiązujący do tradycji teatru jarmarcznego, kuglarskiego, wędrownego, a więc tradycji europejskiej teatru średniowiecznego. Teatr ten z doświadczeń scenicznych, ale także z eksperymentów z teatrem ulicznym, wykształcił specyficzny język przekazu teatralnego, którego tworzywem jest ciało aktora, ruch, głos, muzyka, a w bardzo ograniczonym wymiarze słowo.

Teatr KTO, prezentował swe przedstawienia na najważniejszych festiwalach teatralnych w Polsce, a także Albanii, Austrii, Belgii, Białorusi, Brazylii, Bułgarii, Chorwacji, Czechosłowacji, Francji, Gruzji, Hiszpanii, Holandii, Iranie, Kolumbii, Korei Południowej, Kostaryce, Litwie, Meksyku, Niemczech, Norwegii, Portugalii, Rosji, Rumunii, Słowacji, Stanach Zjednoczonych, Szwecji, Tunezji, Ukrainie, Węgrzech, Wielkiej Brytanii, Włoszech. Około milion widzów na całym świecie uczestniczyło w przedstawieniach teatru, tych scenicznych repertuarowych i tych okazjonalnych, prezentowanych tylko raz. Dyrektorem teatru jest Jerzy Zoń.

Najważniejsze spektakle[edytuj | edytuj kod]

Uliczne[edytuj | edytuj kod]

  • Parada Ponurych (1985)
  • Don Giovanni (1987)
  • Apokryf (1990)
  • Cinema (1993)
  • Wieża Babel (1993)
  • Zapach Czasu (1997)
  • Instalacja I - Sutor (1999)
  • Kantata (2000)
  • Mazepa (2001)
  • Parada wodna (2002)
  • Quixotage (2007)
  • Ślepcy (2010)

Teatralne[edytuj | edytuj kod]

  • Ogród rozkoszy (1978)
  • Paradis (1983)
  • Lustro (1984)
  • Gmach (1985)
  • Przedstawienie pożegnalne (1986)
  • Do góry nogami (1988)
  • De la revolution comme un cortege (1989)
  • Po czym poznać łyżkę stołową z bliska (1997)
  • Sprzedam dom, w którym już nie mogę mieszkać (2003)
  • Stryczek dla dwóch, czyli rzeź domowa (2005)
  • Atrament dla leworęcznych. Komedia absurdalna (2008)
  • Święci tego tygodnia. Komedia obyczajowa (2010)
  • Teatr Telewizji. Komedia sensacyjna (2012)
  • Rondo (2013)