Teatr Provisorium

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Provisorium
Teatr Provisorium i Kompania "Teatr"
Typ teatru teatr alternatywny
Założyciel(e) Stefan Aleksandrowicz,
Wiesław Kaczkowski,
Jan Twardowski
Kierownictwo
artystyczne
Witold Mazurkiewicz (Kompania "Teatr"),
Janusz Opryński (Provisorium)
Data powstania 1972
Lokalizacja Lublin
Strona internetowa teatru
Strona w bazie e-teatr.pl

Teatr Provisorium (od roku 1996 Teatr Provisorium i Kompania Teatr) - teatr alternatywny założony w 1972, wywodzący się z nurtu teatru studenckiego w Polsce.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Teatr został założony przez studentów polonistyki Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie: Stefana Aleksandrowicza, Wiesława Kaczkowskiego, Jana Twardowskiego w Akademickim Centrum Kultury "Chatka Żaka".

W 1976 do teatru dołączają Janusz Opryński, Jacek Brzeziński i Sławomir Skop, dzięki którym kolejne spektakle wykazują inspirację poetyką teatru alternatywnego, w szczególności dokonaniami Teatru Ósmego Dnia.

W czasach stanu wojennego aktorzy zostają aresztowani za działalność opozycyjną, mimo przeszkód działając w podziemiu przygotowuja kolejną premierę, tym razem w oparciu o zakazaną przez cenzurę książkę Gustawa Herlinga-Grudzińskiego Inny świat.

W 1996 teatr łączy swoje siły z założoną rok wcześniej przez Witolda Mazurkiewicza, Jarosława Tomicę i Michała Zgieta Kompanią "Teatr". Od tego momentu obie grupy działają pod wspólnym szyldem.

Spektakle[edytuj | edytuj kod]

  • Czekając na Godota według sztuki Samuela Becketta;
  • Najważniejsze części człowieka – głowa, zęby;
  • Provisorium show;
  • Dopóki ziemia kręci się;
  • Nowy Don Kichot, komedia (1975);
  • W połowie drogi w oparciu o Ferdydurke Witolda Gombrowicza;
  • Nasza niedziela (1978);
  • Nie nam lecieć na wyspy szczęśliwe (1979);
  • Pusta estrada (1981);
  • Wspomnienia z domu umarłych (1983) w oparciu o wspomnienia Gustawa Herlinga-Grudzińskiego Inny świat;
  • Pieśni przeklęte (1984);
  • Dziedzictwo (1987);
  • Ogrody (1989);
  • Z nieba przez świat do samych piekieł (1992);
  • Współczucie (1993).
  • Koniec wieku według Dżumy Camusa (1996);
  • Ferdydurke (1998);
  • Sceny z życia Mitteleuropy na podstawie Niepokojów wychowanka Törlessa Roberta Musila (2002);
  • Do piachu według Tadeusza Różewicza (2003);
  • Trans-atlantyk w oparciu o powieść Witolda Gombrowicza (2004);
  • Homo Polonicus Krystiana Piwowarskiego;
  • Emigranci Sławomira Mrożka (2009);
  • Bracia Karamazow w oparciu o powieść F. Dostojewskiego (2011)

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

  • 1992 - Z nieba przez świat do samych piekieł nagrodzone na festiwalu w Edynburgu (Fringe First);
  • 1999 - Ferdydurke zdobywa Grand Prix na XXIV Opolskich Konfrontacjach Teatralnych "Klasyka Polska" w Opolu;
  • 1999 - nagroda za Ferdydurke na XXXIV Ogólnopolskim Przeglądzie Teatrów Małych Form "Kontrapunkt" w Szczecinie;
  • 1999 - twórcy Ferdydurke otrzymują nagrodę zespołowa za zbiorową kreację w spektaklu na 39. Kaliskich Spotkaniach Teatralnych - Festiwalu Sztuki Aktorskiej;
  • 2000 - Grand Prix dla spektaklu Ferdydurke na Festiwalu Małych Form Teatralnych "Svibnja" w Rijece;
  • 2001 - twórcy spektaklu Ferdydurke otrzymują Nagrodę za Zbiorową Kreację Aktorską podczas XLI Międzynarodowego Festiwalu Filmowego i Teatralnego "MESS" w Sarajewie;
  • 2001 - Teatr po raz drugi w swej historii otrzymuj nagrodę Fringe First na Festiwalu w Edynburgu, tym razem za spektakl Ferdydurke;
  • 2004 - Do piachu wygrywa główną Nagrodę Ministra Kultury na XXXIX Ogólnopolskim Przeglądzie Teatrów Małych Form "Kontrapunkt" w Szczecinie;
  • 2004 - za spektakl Do piachu Teatr zdobywa trzy laury (za najlepsze przedstawienie, dla aktorów i za reżyserię) w organizowanym przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego X Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej;;
  • 2005 - Witold Mazurkiewicz otrzymuje wyróżnienie za rolę Walusia w spektaklu Do piachu na 44. Kaliskich Spotkaniach Teatralnych - Festiwalu Sztuki Aktorskiej;
  • 2010 - nagroda Ministra Kultury dla Janusza Opryńskiego, Witolda Mazurkiewicza, Jacka Brzezińskiego, Jarosława Tomicy i Michała Zgieta za niecodzienne zasługi dla polskiej kultury i z okazji 15 lat pracy Teatru Provisorium i Kompanii "Teatr" oraz 500. pokazu spektaklu Ferdydurke[1].

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]