Teatr Provisorium

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Provisorium
Teatr Provisorium i Kompania "Teatr"
Typ teatru teatr alternatywny
Założyciel(e) Stefan Aleksandrowicz,
Wiesław Kaczkowski,
Jan Twardowski
Kierownictwo
artystyczne
Witold Mazurkiewicz (Kompania "Teatr"),
Janusz Opryński (Provisorium)
Data powstania 1972
Lokalizacja Lublin
Strona w bazie e-teatr.pl

Teatr Provisorium (od roku 1996 Teatr Provisorium i Kompania Teatr) - teatr alternatywny założony w 1972, wywodzący się z nurtu teatru studenckiego w Polsce.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Teatr został założony przez studentów polonistyki Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie: Stefana Aleksandrowicza, Wiesława Kaczkowskiego, Jana Twardowskiego w Akademickim Centrum Kultury "Chatka Żaka".

W 1976 do teatru dołączają Janusz Opryński, Jacek Brzeziński i Sławomir Skop, dzięki którym kolejne spektakle wykazują inspirację poetyką teatru alternatywnego, w szczególności dokonaniami Teatru Ósmego Dnia.

W czasach stanu wojennego aktorzy zostają aresztowani za działalność opozycyjną, mimo przeszkód działając w podziemiu przygotowuja kolejną premierę, tym razem w oparciu o zakazaną przez cenzurę książkę Gustawa Herlinga-Grudzińskiego Inny świat.

W 1996 teatr łączy swoje siły z założoną rok wcześniej przez Witolda Mazurkiewicza, Jarosława Tomicę i Michała Zgieta Kompanią "Teatr". Od tego momentu obie grupy działają pod wspólnym szyldem.

Spektakle[edytuj | edytuj kod]

  • Czekając na Godota według sztuki Samuela Becketta;
  • Najważniejsze części człowieka – głowa, zęby;
  • Provisorium show;
  • Dopóki ziemia kręci się;
  • Nowy Don Kichot, komedia (1975);
  • W połowie drogi w oparciu o Ferdydurke Witolda Gombrowicza;
  • Nasza niedziela (1978);
  • Nie nam lecieć na wyspy szczęśliwe (1979);
  • Pusta estrada (1981);
  • Wspomnienia z domu umarłych (1983) w oparciu o wspomnienia Gustawa Herlinga-Grudzińskiego Inny świat;
  • Pieśni przeklęte (1984);
  • Dziedzictwo (1987);
  • Ogrody (1989);
  • Z nieba przez świat do samych piekieł (1992);
  • Współczucie (1993).
  • Koniec wieku według Dżumy Camusa (1996);
  • Ferdydurke (1998);
  • Sceny z życia Mitteleuropy na podstawie Niepokojów wychowanka Törlessa Roberta Musila (2002);
  • Do piachu według Tadeusza Różewicza (2003);
  • Trans-atlantyk w oparciu o powieść Witolda Gombrowicza (2004);
  • Homo Polonicus Krystiana Piwowarskiego;
  • Emigranci Sławomira Mrożka (2009);
  • Bracia Karamazow w oparciu o powieść F. Dostojewskiego (2011)

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

  • 1992 - Z nieba przez świat do samych piekieł nagrodzone na festiwalu w Edynburgu (Fringe First);
  • 1999 - Ferdydurke zdobywa Grand Prix na XXIV Opolskich Konfrontacjach Teatralnych "Klasyka Polska" w Opolu;
  • 1999 - nagroda za Ferdydurke na XXXIV Ogólnopolskim Przeglądzie Teatrów Małych Form "Kontrapunkt" w Szczecinie;
  • 1999 - twórcy Ferdydurke otrzymują nagrodę zespołowa za zbiorową kreację w spektaklu na 39. Kaliskich Spotkaniach Teatralnych - Festiwalu Sztuki Aktorskiej;
  • 2000 - Grand Prix dla spektaklu Ferdydurke na Festiwalu Małych Form Teatralnych "Svibnja" w Rijece;
  • 2001 - twórcy spektaklu Ferdydurke otrzymują Nagrodę za Zbiorową Kreację Aktorską podczas XLI Międzynarodowego Festiwalu Filmowego i Teatralnego "MESS" w Sarajewie;
  • 2001 - Teatr po raz drugi w swej historii otrzymuj nagrodę Fringe First na Festiwalu w Edynburgu, tym razem za spektakl Ferdydurke;
  • 2004 - Do piachu wygrywa główną Nagrodę Ministra Kultury na XXXIX Ogólnopolskim Przeglądzie Teatrów Małych Form "Kontrapunkt" w Szczecinie;
  • 2004 - za spektakl Do piachu Teatr zdobywa trzy laury (za najlepsze przedstawienie, dla aktorów i za reżyserię) w organizowanym przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego X Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej;;
  • 2005 - Witold Mazurkiewicz otrzymuje wyróżnienie za rolę Walusia w spektaklu Do piachu na 44. Kaliskich Spotkaniach Teatralnych - Festiwalu Sztuki Aktorskiej;
  • 2010 - nagroda Ministra Kultury dla Janusza Opryńskiego, Witolda Mazurkiewicza, Jacka Brzezińskiego, Jarosława Tomicy i Michała Zgieta za niecodzienne zasługi dla polskiej kultury i z okazji 15 lat pracy Teatru Provisorium i Kompanii "Teatr" oraz 500. pokazu spektaklu Ferdydurke[1].

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]