Teatr Wielki w Łodzi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Teatr Wielki
Teatr Wielki, od strony ul. Narutowicza
Teatr Wielki, od strony ul. Narutowicza
Państwo  Polska
Miejscowość Łódź
Adres Plac Dąbrowskiego w Łodzi
Wysokość całkowita 46 m
Ukończenie budowy 1967
Położenie na mapie Łodzi
Lodz districts plan.svg
"Teatr Wielki"
Teatr Wielki
51°46′23.58″N 19°28′11.55″E / 51.7732167, 19.469875Na mapach: 51°46′23.58″N 19°28′11.55″E / 51.7732167, 19.469875
Strona internetowa
Teatr Wielki z fontanną projektu Rafała Szrajbera (2009)
Fontanna przed Teatrem Wielkim w Łodzi (2009)
Teatr Wielki podczas Camerimage 2006

Teatr Wielki w Łodzi – największy łódzki teatr, specjalizujący się w wystawianiu oper, operetek i przedstawień baletowych. Otwarty 19 stycznia 1967 roku r. Do końca 2005 r. wystawiono w nim ponad 240 premier. Teatr należy do jednej z najważniejszych scen operowych w Polsce[potrzebne źródło]. Dyrektorem naczelnym teatru jest Marek Szyjko.

Zrealizowano tutaj zarówno dzieła klasycznych kompozytorów (m.in. Piotr Czajkowski, Wolfgang Amadeusz Mozart, Giuseppe Verdi, Richard Wagner) jak i współczesnych (m.in. Krzysztof Penderecki i Bogdan Pawłowski). Wiele z tych realizacji zostało uznanych za wybitne przez krytyków z kraju i zagranicy[potrzebne źródło]. Teatr prowadzi także rozległą działalność impresaryjną, dzięki której jego spektakle prezentowane były w krajach całej Europy i Stanach Zjednoczonych. Na deskach teatru gościnnie występowali artyści o randze światowej, jak Victoria de Los Angeles i Andrea Bocelli. Pracowali tu też reżyserzy Adam Hanuszkiewicz i Ryszard Peryt.

Oprócz tego teatr jest organizatorem międzynarodowych imprez teatralnych, z których najbardziej znane są Łódzkie Spotkania Baletowe[potrzebne źródło]. Biorą w nich udział zespoły z całego świata, między innymi:

Teatr jest także od lat organizatorem akcji „Bliżej Teatru Wielkiego”, dzięki której na widowni zasiadają, poza łodzianami, widzowie z dawnych województw: sieradzkiego, płockiego, skierniewickiego oraz częstochowskiego.

Ważnym wydarzeniem dla Teatru Wielkiego był występ znakomitego tenora Placido Domingo, który odwiedził Polskę[potrzebne źródło]. Koncert był kulminacją uroczystych obchodów 90-lecia powstania województwa łódzkiego.

Nazwa łódzkiej opery nawiązuje do spalonego w 1920 roku Teatru Wielkiego Fryderyka Sellina, istniejącego od 28 września 1901 roku przy obecnej ul. Legionów 14, który posiadał 1250 miejsc.

[edytuj] Budynek

Budynek Teatru Wielkiego znajdujący się przy placu Dąbrowskiego jest drugim pod względem wielkości gmachem operowym w Polsce i jednym z największych w Europie. Na widowni może zasiąść 1070 osób.

Kubatura budynku głównego i technicznego Teatru Wielkiego wynosi łącznie 195 000 m³. Scena główna ma 26 m szerokości i 39,5 m głębokości (wraz z zasceniem) i jest wyposażona w 6 dużych zapadni scenicznych mogących jeździć w górę i w dół do 3 m w dowolnej konfiguracji, a także mniejsze zapadnie w proscenium. W zapadniach można zamontować małe zapadnie osobowe.

Na scenę może wjeżdżać 14 wózków scenicznych z dekoracjami, z lewej i prawej kieszeni sceny oraz z zascenia. Teatr posiada również scenę obrotową o średnicy 16 m. Wszystkie urządzenia mają napęd elektryczny. Nad sceną główną zamontowane jest 47 sztankietów o napędzie elektrycznym i ręcznym do podnoszenia i opuszczania dekoracji. W zasceniu jest 13 takich sztankietów. Wysokość sceny wraz z podsceniem, sznurownią i stropem wynosi ponad 46 m. Scena jest wyposażona w ponad 300 regulowanych obwodów świetlnych, a także w wysokiej klasy sprzęt elektroakustyczny. Teatr posiada 2 kurtyny tekstylne i 4 kurtyny stalowe.

Fosa orkiestrowa mieści około 70 muzyków. Dzięki dwóm zamontowanym w niej zapadniom można wyrównać jej poziom z poziomem sceny, powiększając tym samym proscenium. Widownia teatru liczyła pierwotnie 1270 miejsc; po remoncie przeprowadzonym w 2003 r. miejsc jest 1070. W budynku teatru mieszczą się wszystkie niezbędne do przygotowania pracownie: scenograficzna, stolarska, ślusarska, szewska, krawiecka, modelarska, perukarska, nakryć głowy. Artyści mogą pracować w czterech dużych salach prób i w kilku mniejszych pokojach pracy indywidualnej.

Budynek, oprócz funkcji teatralnych spełnia też rolę miejsca, w którym można organizować innego rodzaju imprezy masowe, takie jak bale noworoczne, pokazy mody, różnego rodzaju zloty i zjazdy. Do najbardziej znanych imprez pozateatralnych, które przewinęły się przez ten gmach, należy festiwal realizatorów filmowych Camerimage[potrzebne źródło].

[edytuj] Zobacz też

Commons in image icon.svg

[edytuj] Linki zewnętrzne

Osobiste
Przestrzenie nazw
Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Drukuj lub eksportuj
Narzędzia
W innych językach