Teatr Wielki w Łodzi
| Ten artykuł od 2011-12 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
| Teatr Wielki | |
Teatr Wielki, od strony ul. Narutowicza |
|
| Państwo | |
| Miejscowość | Łódź |
| Adres | Plac Dąbrowskiego w Łodzi |
| Wysokość całkowita | 46 m |
| Ukończenie budowy | 1967 |
| Na mapach: | |
| Strona internetowa | |
Teatr Wielki w Łodzi – największy łódzki teatr, specjalizujący się w wystawianiu oper, operetek i przedstawień baletowych. Otwarty 19 stycznia 1967 roku r. Do końca 2005 r. wystawiono w nim ponad 240 premier. Teatr należy do jednej z najważniejszych scen operowych w Polsce[potrzebne źródło]. Dyrektorem naczelnym teatru jest Marek Szyjko.
Zrealizowano tutaj zarówno dzieła klasycznych kompozytorów (m.in. Piotr Czajkowski, Wolfgang Amadeusz Mozart, Giuseppe Verdi, Richard Wagner) jak i współczesnych (m.in. Krzysztof Penderecki i Bogdan Pawłowski). Wiele z tych realizacji zostało uznanych za wybitne przez krytyków z kraju i zagranicy[potrzebne źródło]. Teatr prowadzi także rozległą działalność impresaryjną, dzięki której jego spektakle prezentowane były w krajach całej Europy i Stanach Zjednoczonych. Na deskach teatru gościnnie występowali artyści o randze światowej, jak Victoria de Los Angeles i Andrea Bocelli. Pracowali tu też reżyserzy Adam Hanuszkiewicz i Ryszard Peryt.
Oprócz tego teatr jest organizatorem międzynarodowych imprez teatralnych, z których najbardziej znane są Łódzkie Spotkania Baletowe[potrzebne źródło]. Biorą w nich udział zespoły z całego świata, między innymi:
- Balet XX Wieku Maurice’a Bejarta,
- Cullberg Ballet,
- Stuttgarter Ballett,
- Nederlands Dans Theater,
- Sadler’s Wells Royal Ballet,
- Batsheva Dance Company,
- Ballet Nacional de Cuba Alicji Alonso,
- Sankt-Petersburgski Teatr Baletu Borisa Ejfmana,
- Elisa Monte Dance Company.
Teatr jest także od lat organizatorem akcji „Bliżej Teatru Wielkiego”, dzięki której na widowni zasiadają, poza łodzianami, widzowie z dawnych województw: sieradzkiego, płockiego, skierniewickiego oraz częstochowskiego.
Ważnym wydarzeniem dla Teatru Wielkiego był występ znakomitego tenora Placido Domingo, który odwiedził Polskę[potrzebne źródło]. Koncert był kulminacją uroczystych obchodów 90-lecia powstania województwa łódzkiego.
Nazwa łódzkiej opery nawiązuje do spalonego w 1920 roku Teatru Wielkiego Fryderyka Sellina, istniejącego od 28 września 1901 roku przy obecnej ul. Legionów 14, który posiadał 1250 miejsc.
[edytuj] Budynek
Budynek Teatru Wielkiego znajdujący się przy placu Dąbrowskiego jest drugim pod względem wielkości gmachem operowym w Polsce i jednym z największych w Europie. Na widowni może zasiąść 1070 osób.
Kubatura budynku głównego i technicznego Teatru Wielkiego wynosi łącznie 195 000 m³. Scena główna ma 26 m szerokości i 39,5 m głębokości (wraz z zasceniem) i jest wyposażona w 6 dużych zapadni scenicznych mogących jeździć w górę i w dół do 3 m w dowolnej konfiguracji, a także mniejsze zapadnie w proscenium. W zapadniach można zamontować małe zapadnie osobowe.
Na scenę może wjeżdżać 14 wózków scenicznych z dekoracjami, z lewej i prawej kieszeni sceny oraz z zascenia. Teatr posiada również scenę obrotową o średnicy 16 m. Wszystkie urządzenia mają napęd elektryczny. Nad sceną główną zamontowane jest 47 sztankietów o napędzie elektrycznym i ręcznym do podnoszenia i opuszczania dekoracji. W zasceniu jest 13 takich sztankietów. Wysokość sceny wraz z podsceniem, sznurownią i stropem wynosi ponad 46 m. Scena jest wyposażona w ponad 300 regulowanych obwodów świetlnych, a także w wysokiej klasy sprzęt elektroakustyczny. Teatr posiada 2 kurtyny tekstylne i 4 kurtyny stalowe.
Fosa orkiestrowa mieści około 70 muzyków. Dzięki dwóm zamontowanym w niej zapadniom można wyrównać jej poziom z poziomem sceny, powiększając tym samym proscenium. Widownia teatru liczyła pierwotnie 1270 miejsc; po remoncie przeprowadzonym w 2003 r. miejsc jest 1070. W budynku teatru mieszczą się wszystkie niezbędne do przygotowania pracownie: scenograficzna, stolarska, ślusarska, szewska, krawiecka, modelarska, perukarska, nakryć głowy. Artyści mogą pracować w czterech dużych salach prób i w kilku mniejszych pokojach pracy indywidualnej.
Budynek, oprócz funkcji teatralnych spełnia też rolę miejsca, w którym można organizować innego rodzaju imprezy masowe, takie jak bale noworoczne, pokazy mody, różnego rodzaju zloty i zjazdy. Do najbardziej znanych imprez pozateatralnych, które przewinęły się przez ten gmach, należy festiwal realizatorów filmowych Camerimage[potrzebne źródło].
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Linki zewnętrzne
|
|||||||