Teatr repertuarowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Afisz premierowego wystawienia Wesela w repertuarze Teatru Miejskiego w Krakowie z 1901 roku.

Teatr repertuarowy - teatr utrzymujący przez pewien okres na afiszu po kilka sztuk, granych na zmianę, pracujący jednocześnie nad kolejnymi premierami. Teatr repertuarowy to zazwyczaj placówka, utrzymująca stały zespół aktorski i posiadająca odpowiednie zaplecze techniczne i lokalowe (odpowiednio przystosowana scena, maszyneria teatralna, dekoracje, itp.). Większość współcześnie funkcjonujących teatrów pracuje jako teatry repertuarowe (zarówno teatry subsydiowane przez państwo, teatry działające na zasadzie rezydencji, jak i komercyjne teatry prywatne).

Teatr repertuarowy w Wielkiej Brytanii[edytuj | edytuj kod]

W Wielkiej Brytanii w dwudziestoleciu międzywojennym powstała silna sieć lokalnych teatrów repertuarowych, które wystawiały tradycyjne przedstawienia, skupiając się na sztukach współczesnych autorów brytyjskich (m.in. George Bernard Shaw, John Priestley). Zapoczątkowane przez Annie Horniman w Manchesterze (Gaiety Theatre) i Barry'ego Jacksona w Birmingham (Birmingham Repertory Theatre) teatry te wystawiają zazwyczaj po jednej sztuce, pracując jednocześnie nad kolejną premierą.

W okresie poprzedzającym upowszechnienie się telewizji teatry repertuarowe stanowiły - równolegle do kina - główne źródło weekendowej rozrywki brytyjskiej klasy średniej. Sztuki, głównie należące do lekkich gatunków jak komedia czy kryminał, wystawiane były w cyklu tygodniowym, tak aby w każdy weekend stali widzowie mogli obejrzeć nowe przedstawienie. Współcześnie okres pozostawania sztuki na afiszu jest znacznie dłuższy, a dobór repertuaru zwykle nieco bardziej ambitny.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Małgorzata Semil, Elżbieta Wysińska: Słownik współczesnego teatru. Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, 1990, s. 358-359. ISBN 83-221-0444-8.
  • Christopher Innes: Teatr po I i II wojnie światowej. W: Historia teatru. John Russel Brown (red.). Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe PWN, 2007, s. 398-399. ISBN 83-06-00252-0.