Technika emocjonalnego wyzwolenia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Techniki Emocjonalnego Wyzwolenia (ang. Emotional Freedom Techniques, EFT) – narzędzie medycyny alternatywnej oparte na teorii, iż negatywne emocje są spowodowane zaburzeniami pola energetycznego człowieka, a podczas opukiwania meridianów czyli punktów energetycznych na ciele człowieka oraz myśląc o negatywnej emocji, sprowadzamy ją do poziomu „neutralnego”. Są dwie szkoły, z których jedna mówi, że stosowanie tej metody przynosi pozytywne rezultaty, druga zaś mówi, iż jest to raczej efekt placebo. Krytycy opisują EFT jako technikę pseudonaukową, uważając ją za pożyteczne narzędzie z uwagi na jej tradycyjne składniki kognitywistyczne, takie jak zakłócenia spowodowane bardziej negatywnymi myślami, aniżeli manipulowaniem meridianów energetycznych.

Pochodzenie EFT[edytuj | edytuj kod]

Techniki Emocjonalnego Wyzwolenia (EFT) opracował Gary Craig w połowie lat 90. XX w. i są one uproszczoną i poprawioną wersją terapii leczenia myśli (ang. Thought Field Therapy – TFT) Rogera Callahana. Craig uczył się u Callahana na początku lat 90. W 1993, Craig był pierwszą osobą, którą Callahan nauczył najbardziej zaawansowanej procedury, znanej jako Technologia Głosu. Nabierając doświadczenia Craig zauważył, że kolejność opukiwania miejsc nie ma znaczenia, a w związku z tym niepotrzebne jest również stosowanie specjalnych zastrzeżonych procedur. A zatem w połowie lat 90. uprościł procedury Callahana.

Teoria[edytuj | edytuj kod]

Zwolennicy EFT twierdzą, że łagodzi objawy wielu stanów psychologicznych oraz fizycznych, zawierających depresję, niepokój, stres po przeżyciach traumatycznych, stres ogólny, uzależnienia i fobie. Niektórzy twierdzą, iż jest skuteczna na stwardnienie rozsiane (ang. multiple sclerosis), a jeden ze zwolenników tej metody nawet twierdzi, że "możesz również użyć jej do wszystkiego począwszy od zwykłego przeziębienia do raka. Dlatego podstawą techniki EFT jest skupienie się na tych negatywnych wspomnieniach lub emocjach i równoczesne opukiwanie, za pomocą palców, serii 12 określonych punktów na ciele, które odpowiadają meridianom (ang. meridians) stosowanym w medycynie chińskiej. Ponadto w technice tej używa się punktów takich jak „punkt-karate” (ang. karate-chop point) lub dwóch „wrażliwych punktów” (ang. sore spots)" oraz "9-gamowej sekwencji” (ang. The 9 Gamut Procedure), które poprawiają skuteczność leczenia. Teoria i EFT, oparte są na starożytnej akupunkturze, która mówi, że ”Przyczyną wszystkich negatywnych emocji są zakłócenia w układzie energetycznym ciała” i poprzez opukiwanie meridianów podczas myślenia o tych negatywnych emocjach lub zdarzeniach zmienia się pole energetyczne ciała, przywracając je do „równowagi” lub inaczej mówiąc zapewniając wolność od negatywnych emocji.

Teoria mówi, że negatywne emocje budują się etapami: najpierw pojawia się negatywne doświadczenie; w odpowiedzi na to negatywne doświadczenie odczuwane są negatywne emocje, co prowadzi do niewłaściwego zaprogramowania wewnątrz ciała; a wtedy system energetyczny ciała zostaje zaburzony poprzez te negatywne emocje. EFT mówi, iż aby usunąć negatywne reakcje, nie wystarczy tylko zlokalizować problemu negatywnego doświadczenia, gdyż samo to nie poprawi równowagi energetycznej. To raczej, równowaga energetyczna musi zostać przywrócona wraz z leczeniem negatywnych emocji.

Główna różnica między EFT i TFT nie leży w zasadach, ale w zastosowaniu. W TFT, do określonego problemu używa się określonej sekwencji opukiwanych punktów (znanej algorytmem). Ta sekwencja jest określona za pomocą testu mięśniowego, procedura wykorzystywana przez kinezjologię stosowaną.

W EFT, porządek i sekwencja opukiwania punktów wydają się mniej ważne i dlatego do różnych problemów nie jest wymagane zastosowanie indywidualnych algorytmów. Zamiast tego, używa się zrozumiałego algorytmu do wszystkich problemów i nie jest wymagana żadna diagnoza czy testowanie mięśni. Mniejsze znaczenie ma również to, które z tych opukiwanych punktów mogą być potrzebne do konkretnego problemu. Jest ich tak mało, że nie warto się nad tym zastanawiać.

Bibliografia i linki[edytuj | edytuj kod]

Przypisy