Teju argentyński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Teju argentyński
Tupinambis merianae
(Linnaeus, 1758)
Teju argentyński
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada gady
Rząd łuskonośne
Rodzina tejowate
Rodzaj Tupinambis
Gatunek teju argentyński
Synonimy
  • Lacertus tupinambis LACÉPÈDE 1788[1]
  • Salvator merianae DUMÉRIL & BIBRON 1839[1]
  • Teius teguixim GRAY 1845[1]
  • Tupinambis teguixin BOULENGER 1885[1]
  • Tupinambis rufescens PRESCH 1973[1]
  • Tupinambis merianae DIRKSEN & DE LA RIVA 1999[2]
  • Tupinambis merianae VRCIBRADIC et al. 2011[3]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[4]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Teju argentyński, Teju czarno-biały (Tupinambis merianae) – największy przedstawiciel jaszczurki z rodziny tejowatych (Teiidae). Jaszczurki te wypełniają podobne do waranów nisze ekologiczne i są przykładem konwergencji ewolucyjnej.

Opis

Młode jaszczurki mają zielone ubarwienie, nakrapiane czarnymi plamami. Kolory te zanikają już w kilka miesięcy po wykluciu. Dorosłe osobniki mają drobne, perliste łuski na całej długości ciała prócz głowy, gdzie występują większe, regularnie ułożone tarczki. Ubarwienie tych gadów jest czarno-białe. Wyraźnie widoczne są czarne plamki oraz poprzeczne pasy przebiegające od głowy, aż po długi, masywny ogon. Cechą wspólną dla wszystkich tejowatych jest rozwidlony długi język. Żyją około 15 lat.[5]

Rozmiary

Długość ciała samców dochodzi do 1,5 m wraz z ogonem. Samice są dużo mniejsze i ich długość ciała wynosi zwykle ok. 1 m.

Biotop

Gatunek ten ta posiada duże zdolności adaptacyjne, więc jego siedlisko jest bardzo zróżnicowane. Zamieszkuje zarówno lasy tropikalne jak i otwarte przestrzenie, takie jak brzegi rzek, równiny porośnięte wysoką trawą oraz piaszczyste obszary przybrzeżne.

Pokarm

Jest wszystkożerny. Oprócz owadów, płazów i małych jaszczurek, zjada też owoce a w środowiskach synantropijnych może zapolować na psy[a]. Żywi się również jajami i padliną. Poszukuje pożywienia przede wszystkim w godzinach porannych. Większe ofiary chwyta w potężny zgryz i zabija je energicznie uderzając nimi o ziemię. Mniejsze ofiary połyka w całości.

Behawior

Prowadzi dzienny, naziemny tryb życia. Ukrywa się w norach, które zapewniają im ochronę przed wilgocią i ekstremalnymi temperaturami.

Rozmnażanie

Samica składa jaja w stertach liści. Gniazdo takie składać się może nawet z 65 jaj. Młode wylęgają się po około 60 dniach. Jak w przypadku większości gadów samica nie zajmuje się młodymi.

Występowanie

Jego naturalne występowanie obejmuje tropikalne i subtropikalne obszary od Kolumbii, Wenezueli i Gujany, poprzez dorzecze Amazonki, aż po Urugwaj, Paragwaj i północną Argentynę. Wpuszczony do środowiska (prawdopodobnie pochodzący z hodowli terrarystycznych) przez człowieka na Floryde w USA[6][1]

Hodowla[edytuj | edytuj kod]

Teju argentyńskie nadają się na zwierzęta domowe, gdyż przywiązują się do swoich właścicieli i są dosyć spokojne. W dobrych warunkach mogą żyć nawet około 20 lat. Należy pamiętać jednak, że tak jak w przypadku większości gadów wymagają one stałej opieki i jeśli nie mają częstego kontaktu z człowiekiem stają się bardziej agresywne i czują się niespokojnie, nawet w obecności właściciela.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Na podstawie dokumentalnego filmu przyrodniczego Łowcy dzikich zwierząt (oryg. Swamp Wars)

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 The Reptile Database. Tupinambis merianae (DUMÉRIL & BIBRON, 1839 (ang.). reptile-database.reptarium.cz. [dostęp 2012-11-10].
  2. Dirksen, L. & De la Riva, I.. The lizards and amphisbaenians of Bolivia (Reptilia, Squamata): checklist, localities, and bibliography. „Graellsia”. 55, s. 199-215, 1999 (ang.). 
  3. Vrcibradic, D.; C.F.D. Rocha; M.C. Kiefer; F.H. Hatano; A.F. Fontes; M. Almeida-Gomes; C.C. Siqueira; J.A.L. Pontes; V.N.T. Borges-Junior; L.O. Gil; T. Klaion; E.C.N. Rubião; M. Sluys. Herpetofauna, Estação Ecológica Estadual do Paraíso, state of Rio de Janeiro, southeastern Brazil. „Check List”. 7(6), s. 745-749, 2011. 
  4. Tupinambis merianae. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  5. Argentine Black and White Tegu
  6. Catherine A. Smith, Kenneth L. Krysko. [http://caribjsci.org/dec07/43_260-265.pdf Distributional Comments on the Teiid Lizards (Squamata: Teiidae) of Florida with a Key to Species]. „Caribbean Journal of Science”. 53, Nr 2, s. 260–265, 2007 (ang.).