Tel Batash (Timna)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Tel Batash – stanowisko archeologiczne w Izraelu na równinie Szefela, identyfikowane z biblijnym miastem Timna.

Osadnictwo ludzkie na teranie Tel Batash sięga przynajmniej środkowej epoki brązu (I połowa II tysiąclecia p.n.e.), kiedy to istniało już tam miasto otoczone murami obronnymi[1]. Miasto zostało zniszczone podczas inwazji faraona Ahmose[2]. Później miasto zostało odbudowane, wzniesiono też nowe mury obronne. Z tego okresu pochodzą też ślady bogatych domostw[3]. Zrujnowane w połowie XIII w. p.n.e., być może w wyniku najazdu Ludów Morza[4]. Na początku epoki żelaza zasiedlone przez Filistynów[5]. W X w. p.n.e. zauważalne wpływy kultury izraelskiej[6]. W czasach królestwa Judy pomniejsza miejscowość, licząca 500-1000 mieszkańców[7]. Zniszczone podczas inwazji babilońskiej[8].

Według Biblii Timna leżała na granicy terytoriów Judy i Dana[9]. Z Timny miała pochodzić żona Samsona (Sdz 14). Według 2 Księgi Kronik 28,18 miasto zostało zdobyte przez Filistynów w czasach króla Achaza.

Przypisy

  1. Gądecki, s. 195.
  2. Gądecki, s. 207.
  3. Gądecki, ss. 212-213.
  4. Gądecki, s. 239.
  5. Gądecki, s. 257.
  6. Gądecki, s. 291.
  7. Gądecki, ss. 343-344.
  8. Gądecki, s. 252.
  9. Fritz Rienecker, Gerhard Maier: Leksykon biblijny. Waldemar Chrostowski (red.). Warszawa: Oficyna wydawnicza "Vocatio", 2001, s. 811, seria: Prymasowska Seria Biblijna. ISBN 83-7146-061-9.

Bibliografia [edytuj]