Telefoniczny kod kraju

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mapa z telefonicznymi kodami państw świata

Telefoniczny kod kraju, międzynarodowy wskaźnik telefoniczny, w polskim planie numeracji krajowej dla publicznych sieci telefonicznych nazwany wskaźnikiem (kodem) kraju – jedno- dwu- lub trzycyfrowy kod stosowany w międzynarodowych połączeniach telefonicznych w celu oznaczenia kraju przeznaczenia albo globalnej sieci telefonicznej (np. satelitarnej) albo globalnej usługi telefonicznej (np. międzynarodowe połącznia bezpłatne - freephone, międzynarodowe usługi o podwyższonej opłacie - premium rate).

Kody kraju są przydzielane poszczególnym krajom, sieciom i usługom przez ITU.

Jednocyfrowe kody kraju obowiązują wyłącznie dla:

7 - Rosji i Kazachstanu

1 - w ramach Północnoamerykańskiego Planu Numeracyjnego (NANP) dla 25 krajów i terytoriów w Ameryce Północnej i na Karaibach (w tym dla USA i Kanady).

Kod ten jest wybierany po tzw. prefiksie międzynarodowym (w większości krajów świata jest to "00"; w telefonii komórkowej można ten prefiks zastąpić przez "+").

Przykładowo, aby połączyć się z zagranicy z Polską (która ma kod 48), w telefonie stacjonarnym przed krajowym numerem abonenta wybiera się zwykle 0048, a w telefonie komórkowym+48.

Nieaktualne kody krajowe[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  • Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 30 października 2013 r. w sprawie planu numeracji krajowej dla publicznych sieci telekomunikacyjnych, w których świadczone są publicznie dostępne usługi telefoniczne (Dz. U. z 2013 r. Nr 0, poz. 1281)