Telewizja
|
|
Treść tego hasła może nie być zgodna z zasadami neutralnego punktu widzenia. Zajrzyj na stronę dyskusji i pomóż go poprawić. |
Telewizja, TV – dziedzina telekomunikacji przekazująca ruchomy obraz oraz dźwięk na odległość. W jednym miejscu za pomocą kamery telewizyjnej i mikrofonu rejestruje się sygnał, który następnie jest transmitowany do dowolnego miejsca w zasięgu transmisji. Sygnał odbierany jest przez odbiornik telewizyjny i przetwarzany na obraz oraz dźwięk.
Spis treści |
Historia [edytuj]
Pierwsza transmisja telewizyjna, z Londynu do Nowego Jorku, odbyła się 27 stycznia 1928 roku. W dniu 3 lipca 1928 roku w Londynie odbyła się transmisja telewizyjna w kolorze[1][2]. Prawdziwą popularność telewizja uzyskała po II wojnie światowej. Według danych szwajcarskiego departamentu poczty w 1960 r. było na świecie zarejestrowanych ok. 86 mln odbiorników telewizyjnych[3].
W Polsce [edytuj]
„Po telefonie i telegrafie musimy wynaleźć telefoton albo telefotoskop, to jest przyrząd telegraficzny do widzenia z odległości” - Julian Ochorowicz czasopismo "Kosmos" 1878.[4]
Pierwsze artykuły o konieczności wynalezienia aparatury przesyłającej obraz na odległość w 1878 r. w czasopiśmie „Kosmos” opublikował polski wynalazca Julian Ochorowicz. Wynalazca ten nie potrafił jednak rozwiązać problemów technicznych i zbudować takiego urządzenia i przypisuje mu się zasługi w teoretyczny wkład na tym polu. Za prekursora telewizji w Polsce należy uznać Jana Szczepanika zwanego "polskim Edisonem", który w 1897 roku opatentował w Brytyjskim Urzędzie Patentowym (patent brytyjski nr. 5031)[5] oraz w Stanach Zjednoczonych rok później "telektroskop" - "czyli aparat do reprodukowania obrazów na odległość za pomocą elektryczności"[6]. W roku 1900 Szczepanik przedstawił na Wystawie światowej w Paryżu udoskonalone urządzenie do przenoszenia obrazu na odległość -"telefot".[7]
W Polsce początki telewizji zainicjowano już w dwudziestoleciu międzywojennym. Pierwszą transmisję sygnału telewizyjnego przeprowadziła w 1931 roku rozgłośnia Polskiego Radia w Katowicach[8].
W 1936 roku zbudowano nadajnik na warszawskim wieżowcu Prudential. Już w 1937 roku na szesnastym piętrze rozpoczęła działalność eksperymentalna stacja telewizyjna, nadająca z anteny zainstalowanej na dachu gmachu. Pokaz próbnej transmisji telewizyjnej odbył się 26 sierpnia 1939 roku w Warszawie, z udziałem Mieczysława Fogga. Pierwszym filmem wyemitowanym przez przedwojenną próbną telewizję polską była Barbara Radziwiłłówna. Rozwój prac nad telewizją w Polsce przerwał wybuch II wojny światowej. Po zakończeniu II wojny światowej wznowiono prace nad polską telewizją. 25 października 1952 roku o godz. 19:00 uruchomiono pierwszy polski program telewizyjny. 2 października 1970 roku uruchomiono drugi ogólnopolski program telewizyjny. Po transformacji ustrojowej w 1989 roku rozpoczęto prace nad prywatną telewizją w Polsce. 6 lutego 1990 roku przełamano monopol telewizji państwowej - uruchomiono wówczas pierwszą w Polsce i zarazem pierwszą w byłych krajach komunistycznych prywatną telewizję - PTV Echo.
Oznaczenia programów w Polsce [edytuj]
Podczas emisji swych programów polskie stacje TV zobowiązane są do umieszczania na ekranie dodatkowych symboli dotyczących ograniczeń wiekowych danej audycji.
Niektóre telewizje publiczne [edytuj]
- RÚV - Islandia
- BBC - Wielka Brytania
- TVE - Hiszpania
- ARD/ZDF - Niemcy
- TVP - Polska
- RTR - Rosja
- LRT, (LTV) - Litwa
- ČT - Czechy
- STV - Słowacja
- SVT - Szwecja
- RTP - Portugalia
- ORF - Austria
- TVR - Rumunia
- RTVSlo - Słowenia
- RTSh - Albania
- China Central Television - Chiny
- NHK - Japonia
- France Télévisions - Francja
- RAI - Włochy
- SRG SSR idée suisse - Szwajcaria
- Magyar Televízió - Węgry
- Danmarks Radio - Dania
Telewizje międzynarodowe [edytuj]
Za telewizję międzynarodową uznaje się taką, która na mocy odpowiednich koncesji nadaje program na terytorium wielu krajów. Telewizja międzynarodowa nadaje jednorodny program, dostępny jednocześnie we wszystkich krajach, które znajdują się w zasięgu jej odbioru. Najczęściej językiem podstawowym jest język angielski np. w stacjach takich jak BBC czy CNN. Jednak wiele telewizji międzynarodowych nadaje swój program nawet w kilkunastu językach narodowych. Na przykład stworzona we Francji stacja Eurosport - to nadawany w 20 językach ogólnoeuropejski kanał sportowy, docierający do ponad 200 milionów widzów w 59 krajach Europy i Afryki Północnej. Stacje tego typu posiadają swoje ośrodki w różnych krajach i na kontynentach. Na przykład główna siedziba CNN znajduje się w Atlancie, ale stacja ma również ośrodki w Nowym Jorku, Londynie, Hongkongu oraz wielu innych miastach. Z kolei Al Jazeera English (pierwsza globalna angielskojęzyczna telewizja z Bliskiego Wschodu) nadaje rotacyjnie z czterech centrów zlokalizowanych w: Kuala Lumpur, Ad-Dauha, Londynie i Waszyngtonie w zależności od pory dnia. Program telewizji międzynarodowej ma charakter ponadlokalny, uniwersalny, mogący zainteresować widzów mieszkających w różnych krajach i kulturach. Do najbardziej znanych telewizji międzynarodowych należą: BBC News, CNN, Al Jazeera, National Geographic, Disney International Television, Fashion TV, Eurosport, ESPN Classic[9].
Krytyka [edytuj]
W związku z rosnącą rolą telewizji w życiu współczesnej rodziny i społeczeństwa coraz więcej ustawodawców, naukowców i rodziców sprzeciwia się bezkrytycznej akceptacji telewizji jako środka masowego przekazu. Narodowy Instytut Mediów i Rodziny (organizacja pozarządowa w USA) wskazuje, że amerykańskie dzieci oglądają telewizję średnio 15 godzin w tygodniu, co negatywnie wpływa na ich edukację i dorastanie. W 1991 rząd Szwecji wprowadził całkowity zakaz emitowania reklam skierowanych do dzieci poniżej 12. roku życia.
Artykuł z Scientific American z 2002 zwrócił uwagę na fakt, iż wynikające z wewnętrznego przymusu oglądanie telewizji nie różni się od innych form uzależnienia. Potwierdzają to doniesienia o syndromach wycofania w rodzinach zmuszonych przez okoliczności do zaprzestania oglądania telewizji.
Badania w Nowej Zelandii obejmujące 1000 osób (dzieci i młodzież do 26. roku życia) dowiodły, że "oglądanie telewizji w dzieciństwie i okresie dojrzewania wiąże się ze słabymi osiągnięciami edukacyjnymi w okresie do 26. roku życia". Innymi słowy, im więcej dziecko ogląda telewizję, tym mniej prawdopodobne jest, że ukończy szkołę i podejmie studia.
W Islandii czas nadawania telewizji był ograniczony do 1984 – w tym okresie żadne programy nie były emitowane w czwartki lub podczas całego lipca.
Krytycy telewizji wskazują na jej wybiórczość, brak rzeczywistego pluralizmu idei (wynikający z wysokich kosztów, jakie trzeba ponieść, by założyć i prowadzić stację), schlebianie niskim gustom, niszczenie asertywności i oddziaływanie na zanik więzi społecznych. Zachęcają do ograniczenia oglądania telewizji i uświadamiają wpływ, jaki ma (m.in. w postaci reklam) na społeczeństwo, zwłaszcza na dzieci. Ośrodek Badania Opinii Publicznej doniósł w 1999 r., że w 49% polskich dzieci ma telewizor w pokoju w którym się uczy, 37% tam gdzie śpi, a 14% tam gdzie spożywa posiłki.
Zobacz też [edytuj]
- Satelita telekomunikacyjny
- inne dziedziny telekomunikacji:
Przypisy
- ↑ A CHRONOLOGY OF BRITISH TELEVISION (ang.). National Media Museum, 2011-04. [dostęp 2011-12-30].
- ↑ Early Color Television: Baird Mechanical Color System (1928-1940) (ang.). Early Television Museum. [dostęp 2011-12-30].
- ↑ "Poznaj świat" R. VIII, nr 6 (91), czerwiec 1960, s. 12
- ↑ "Jak Polacy budowali pierwszy telewizor", czasopismo "Focus" 23.12.2010.
- ↑ Polska. Zarys encyklopedyczny, PWN, Warszawa 1974
- ↑ "Jan Szczepanik – polski Edison", 2011-03-12, Muzeum Okręgowe w Tarnowie
- ↑ "Słownik historii Polski", Wiedza Powszechna, Warszawa 1973
- ↑ Fragment tygodnika "Radjo" z 1931 r., cytowany w książce: Wojciech Janota "Katowice między wojnami", s.109, Łódź 2010, ISBN 978-83-7729-021-7
- ↑ Źródła: History of CNN (1980–2003) From Wikipedia, the free encyclopedia http://www.aljazeera.com/ http://en.wikipedia.org/wiki/Eurosport http://www.eurosport.com/ International broadcasting, From Wikipedia