Tell Arbid

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Na mapach: 36°52′20,51″N 41°01′17,61″E/36,872364 41,021558

Północno-wschodnia Syria - Stanowiska Archeologiczne

Tell Arbid – stanowisko archeologiczne w północno-wschodniej Syrii, w dorzeczu rzeki Chabur.

Zamieszkane od okresu Niniwa 5 po czasy hellenistyczne, czyli od około 2900 do II w. p.n.e. Największy rozwój miasto przeżywało w III tysiącleciu, a w szczególności w jego pierwszej połowie, z której pochodzą dzielnice mieszkalne i gospodarcze, jak również obszary urzędowe i sakralne. Z okresu akadyjskiego zachowało się mniej pozostałości, znaleziono jednak całe naczynia i pozostałości budowli, podobnie mało wiemy o końcu tysiąclecia.

Ślady osadnicze z początku II tys. p.n.e. występują nie na całym stanowisku. Z okresu mitannijskiego odsłonięto domy mieszkalne i dwa bogato wyposażone groby, po nim jednak następuje przerwa w zamieszkaniu miasta. Dopiero w okresie nowobabilońskim pojawiają się pieczęcie cylindryczne i struktury mieszkalne świadczące o osadnictwie. Ostatnie ślady pochodzą z okresu hellenistycznego.

Badania na stanowisku prowadzone są przez połączoną misję archeologiczną polsko-syryjską, kierowaną przez prof. Piotra Bielińskiego z Uniwersytetu Warszawskiego oraz dr Ahmada Serriyeh z Uniwersytetu w Damaszku. W czasie trwania misji odnaleziono m.in. pozostałości karawanseraju z III tysiąclecia p.n.e.[1]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy