Tellurek ołowiu(II)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tellurek ołowiu(II)
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny PbTe
Masa molowa 334,80 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS 1314-91-6
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Tellurek ołowiu(II) PbTe - nieorganiczny związek chemiczny z grupy tellurków stosowany jako półprzewodnik.

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

  • Przenikalność elektryczna ~1000.
  • Masa efektywna elektronu ~ 0.01me
  • Przerwa energetyczna, ΔEg=0.25 eV|T=0 K; 0.32 eV|T=300 K
  • Ruchliwość elektronów, μn=1600 cm²/(V.s)>|T=0 K6000 cm²/(V.s)>|T=300 K
  • Ruchliwość dziur, μp=600 cm²/(V.s)>|T=0 K4000 cm²/(V.s)>|T=300 K

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Tellurek ołowiu(II) jest często dodatkiem do cyny, z którą tworzy tellurek cyny(II) używany do produkcji detektorów podczerwieni. Tellurek ołowiu(II) używany jest też w materiałach termoelektrycznych ze względu na dobrą przewodność cieplną.