Tellus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Tellus (łac. Ziemia) – w mitologii rzymskiej bogini płodności, opiekująca się zbiorami. Uważana za matkę rodzaju ludzkiego, sprzyjała jego powiększaniu się. Pod imieniem Terra Mater czczona także jako matka-ziemia. Przedstawiano ją w postaci kobiety o wielu piersiach.

Numa Pompiliusz ustanowił 15 kwietnia święto Fordicidia, podczas którego na Kapitolu składano bogini w ofierze krowę. Przez żniwami rolnicy ofiarowywali Tellus i Ceres świnię. Podczas wypraw wojennych wodzowie rzymscy poświęcali Tellus siebie i wojsko nieprzyjaciela.

W późniejszym okresie Tellus jako Terra Mater została utożsamiona z grecką Gają, zaś jej kult zlał się z kultem Ceres i Kybele.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • A. Kempiński, Encyklopedia mitologii ludów indoeuropejskich, Iskry 2001, ISBN 83-207-1629-2
  • J. Schmidt, Słownik mitologii greckiej i rzymskiej, Katowice 1996, ISBN 83-7132-266-6