Temperatura samozapłonu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Temperatura samozapłonu – najniższa temperatura, w której substancje palne w obecności powietrza ulegają samorzutnemu zapaleniu się[1]. Do zapłonu w tej temperaturze nie jest potrzebna zewnętrzna inicjacja np. w postaci płomienia czy iskry.

Operowanie substancjami znajdującymi się w temperaturze przekraczającej temperaturę samozapłonu musi się odbywać w atmosferze gazu obojętnego (np. azotu, dwutlenku węgla czy argonu).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Jerzy Chodkowski (red.): Mały słownik chemiczny. Wyd. V. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1976.