Temperatura zeszklenia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Temperatura zeszklenia, zwana również "temperaturą witryfikacji", Tg (oznaczenie umowne) - temperatura, w której następuje przejście ze stanu ciekłego lub plastycznego do szklistego na skutek nagłego wzrostu lepkości cieczy.

Zeszklenie jest przemianą fazową drugiego rzędu, co oznacza, że nie towarzyszy jej dający się zmierzyć energetyczny efekt cieplny, ale można ją zaobserwować jako nagłą zmianę pojemności cieplnej.

Tg można wyznaczyć jako punkt przegięcia na zależności zmiany pojemności cieplnej wraz z temperaturą. W praktyce temperaturę zeszklenia wyznacza się zwykle metodą skaningowej termografii różnicowej. Temperaturę zeszklenia można też ustalić na podstawie nagłej zmiany lepkości przyjmując zwykle jako granicę 1012 Pa·s, jednak niektórzy autorzy podają inne wartości.

Temperatura zeszklenia jest jedną z ważniejszych wielkości charakteryzujących właściwości plastyczne szkieł, termoplastycznych tworzyw sztucznych oraz elastomerów.

Proces odwrotny nazywany jest odszkleniem lub dewitryfikacja. Zachodzi przy tej samej lepkości co witryfikacja, najczęściej jednak przy innej temperaturze. Różnica ta wynika ze wspomnianej przeszłości termicznej materiału.