Tenacious D

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Tenacious D
Tenacious D.jpg
Tenacious D podczas koncertu
Rok założenia 1994
Pochodzenie Los Angeles, Kalifornia, USA
Gatunek Hard rock
Wytwórnia płytowa Sony BMG Music Entertainment
Epic Records
Powiązania Dio
Foo Fighters
Trainwreck
Obecni członkowie
Jack Black
Kyle Gass
Strona internetowa

Tenacious D (znani jako „The D”) – amerykański zespół rockowy założony przez muzyków/aktorów Kyle’a Gassa i Jacka Blacka. Ich styl łączy rock z innymi stylami muzycznymi takimi jak folk metal, comedy rock i country rock. Są znani z ich rytmicznego klasycznego rocka i wulgarnej komedii. Zespół zdobył pierwszy rozgłos w roku 1999 kiedy zagrali w serialu pod tytułem Tenacious D w HBO, w którym Jack Black i Kyle Gass próbowali stworzyć The D (The Greatest Band in the World).

Historia[edytuj | edytuj kod]

Początki[edytuj | edytuj kod]

Jack Black spotkał 24-letniego Kyle’a Gassa kiedy miał 16 lat w Los Angeles w roku 1985 kiedy byli członkami grupy teatralnej „The Actors' Gang”. Jak na ironię, Black i Gass nie mogli siebie znieść, ale z biegiem czasu rozpracowali swoje różnice. Później, Gass nauczył Blacka gry na gitarze i założyli zespół. Od kiedy obydwaj potrafili śpiewać i grać na gitarze, Black stał się głównym wokalistą a Gass głównym gitarzystą. Nazwa zespołu jest zaczerpnięta ze słów komentatora sportowego Marva Alberta, „tenacious d.”, czyli „zacięta o.” (obrona), termin określający agresywne krycie w koszykówce.

Seriale telewizyjne (1997-2000)[edytuj | edytuj kod]

W 1997, HBO wypuściło dwa epizody Tenacious D w telewizji. Następne 4 epizody nie były publikowane aż do 1999 roku. Program był o trudnych początkach grupy starającej się wejść na rynek muzyczny. Sześć odcinków zawierało liczne piosenki które później zostały nagrane ponownie, stając się częścią pierwszego albumu, a także piosenek które nie zostały opublikowane do dzisiejszego dnia. Nazwy poszczególnych odcinków: The Search for Inspirado, Angel in Disguise, Death of the Dream, The Greatest Song in the World, The Fan i Road Gig.

Pierwszy album (2001-2003)[edytuj | edytuj kod]

Tenacious D podczas koncertu

Tenacious D wydało Tenacious D (#38 w Wielkiej Brytanii), w 2001. Do pierwszego albumu, poprosili o pomoc głównego wokalistę zespołu Foo FightersDave’a Grohla do gry na perkusji, klawiszowca Page’a McConnella z Phish, gitarzystę Warrena Fitzgeralda z The Vandals, i basistę Steve’a McDonalda. Dust Brothers wyprodukowali album. Większość piosenek bazuje na mało popularnym serialu emitowanym w telewizji HBO.

Kilka piosenek z tego albumu jest skitami w których Jack i Kyle przechodzą pewnego rodzaju kreatywny proces albo przedstawiają argumenty które prowadzą do następnej piosenki. Większość skitów zostało zaczerpniętych z ich show, zawierają więc unikatowy absurdalny humor.

Pierwszym singlem z tego albumu był Wonderboy, który stał się bardzo popularny w rockowych stacjach radiowych, zaś drugim była reklamująca zespół piosenka Tribute, stanowiąca hołd dla „najlepszej piosenki na świecie”.

Dwa następne single zostały wypuszczone w późniejszym okresie jeden do utworu Dio, który był swoistym pokłonem dla Ronniego Jamesa Dio. W utworze zawarta była prośba zwrócona w kierunku Dio aby przestał grać rocka i pozwolił zająć jego miejsce na szczycie. Dio bardzo polubił piosenkę i pozwolił zagrać J.B. i K.G. w jego teledysku „Push”. Ostatnim singlem było Fuck Her Gently, którego teledysk był w całości animowany przez Spümcø ze studia Ren and Stimpy.

W 2003, wydali DVD zatytułowaną The Complete Masterworks, która zawierała całą serię ich serialu TV, krótkie filmiki i koncert na żywo z londyńskiego Brixton Academy (nagrany 3 listopada 2002 r.).

Film i ich drugi album (2004-2006)[edytuj | edytuj kod]

W czerwcu 2004 roku, zespół zaczął pracować nad filmem pod tytułem Tenacious D in: The Pick of Destiny. Nagrywanie filmu zaczęło się w kwietniu 2005. Reżyserem jest Liam Lynch, który był także reżyserem teledysku Tribute. W maju, 2005, rozpoczął nagrywać piosenki do ścieżki dźwiękowej do filmu, która była zarazem drugim albumem zespołu. Film pokazuje fikcyjne początki grupy i ich wspinanie się na szczyt. Premiera odbyła się 22 listopada 2006. Ścieżka dźwiękowa została wydana 14 listopada. Na płycie gościnnie wystąpili Ronnie James Dio oraz Meat Loaf, obaj w utworze „Kickapoo”. Meat Loaf wcielił się w ojca młodego Jacka Blacka, Dio zaś w siebie samego. W filmie wystąpił również Dave Grohl, grając rolę diabła.

Rize of the Fenix (2012)[edytuj | edytuj kod]

Kolejny album Tenacious D – Rize of the Fenix ukazał się 15 maja 2012 roku, jednak już przed premierą został opublikowany w całości na oficjalnej stronie zespołu. W nagraniu po raz kolejny pomógł Dave Grohl z Foo Fighters (perkusja), a także John Spiker (gitara basowa, klawisze) i John Konesky (gitara elektryczna).

Skład[edytuj | edytuj kod]

Instrumentaliści sesyjni
  • John Konesky – gitara elektryczna (od 2004)
  • John Spiker – gitara Basowa, śpiew (od 2004)
  • Brooks Wackerman – perkusja (od 2006)

Pozostałe informacje[edytuj | edytuj kod]

Filmy[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze pojawienie się Blacka i Gassa grających razem odbyło się w filmie Bio-Dome (1996), następnie razem pojawili się w Telemaniak (1996), Saving Silverman oraz Shallow Hal, obu wypuszczonych w 2001. W filmie Bongwater (1997) Jack Black odgrywał postać Devlina, grającego Jesus Ranch, który został później wykorzystany do jednego odcinka serialu Tenacious D. W 2005 roku zagrali w filmie Tenacious D: The Pick of Destiny, a w 2009 zagrali razem w komedii Rok pierwszy (Year One), w której jednak Gass gra tylko epizodyczną rolę.

Inne zespoły[edytuj | edytuj kod]

Kyle Gass gra na gitarze i jest wokalistą zespołu Trainwreck, w którym występuje pod pseudonimem „Klip Calhoun”. Członkiem tego zespołu jest także Jason Reed (Lee), którego można było zobaczyć w jednym z odcinków serialu Tenacious D. Reed tworzy pod pseudonimem „Darryl Donald”.

Duet Black i Gass pojawia się również w teledyskach innych grup muzycznych, takich jak: Push grupy Dio oraz Learn to Fly i Low grupy Foo Fighters.

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy[edytuj | edytuj kod]

EP[edytuj | edytuj kod]

Single[edytuj | edytuj kod]

DVD[edytuj | edytuj kod]

Koncertowe[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]