Tenebryzm

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kompania Fransa Banninga Cocqa i Willema van Ruytenburcha, 1642, Rembrandt, olej na płótnie, Rijksmuseum, Amsterdam

Tenebryzm (z łac. tenebrae - mrok) - sposób ujęcia obrazu, polegający na użyciu ciemnej tonacji barwnej, w której postacie i przedmioty wydobyte są z mrocznego tła ostrym światłocieniem. Tenebryzm stosowany był w malarstwie północnowłoskim w II połowie XVI wieku (maniera tenebrosa) i w malarstwie barokowym, zwłaszcza przez Caravaggia (Caravaggionizm) i Rembrandta.