Teniolabis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Teniolabis
Taeniolabis
Cope, 1882
czaszka Taeniolabis taoensis
czaszka Taeniolabis taoensis
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada allotery
Rząd wieloguzkowce
Podrząd Cimolodonta
Nadrodzina Taeniolabidoidea
Rodzina Taeniolabididae
Rodzaj teniolabis

Teniolabis (Taeniolabis) – wymarły rodzaj ssaka z rzędu wieloguzkowców (Multituberculata), należący do rodziny Taeniolabididae.

Wymiary[edytuj | edytuj kod]

Teniolabis jest największym znanym przedstawicielem wieloguzkowców. Osiągał długość przekraczającą 1 m (z czego czaszka około 16 cm) i wagę ponad 30 kg.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Żył od wczesnego do środkowego paleocenu, 63-60 mln lat temu na terenie Ameryki Północnej (szczątki przedstawicieli tego rodzaju znaleziono w stanach Montana i Nowy Meksyk w Stanach Zjednoczonych oraz prowincji Saskatchewan w Kanadzie).

Opis[edytuj | edytuj kod]

Krępej budowy ssak wielkości bobra o niewielkiej, tępo zakończonej, płaskiej głowie z niezbyt dużymi oczami i małymi, zaokrąglonymi uszami. Tylne nogi były dłuższe i mocniej umięśnione niż przednie, a ogon stosunkowo krótki i niechwytny.

Gatunki[edytuj | edytuj kod]

  • Taeniolabis lamberti
  • Taeniolabis taoensis

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Edward D Cope. A new genus of Taeniodonta. „American Naturalist”. XVI, s. 604-605, 1882 (ang.). 
  2. Zofia Kielan-Jaworowska, Jørn H Hurum. Phylogeny and systematics of multituberculate mammals. „Paleontology”. 44, s. 389-429, 2001 (ang.).