Tenure

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Tenure – termin angielski oznaczający stałą posadę, etat, najczęściej jednak używany w kontekście naukowym (także w polskim żargonie uniwersyteckim), by określić posadę z gwarancją zatrudnienia. W USA posada tenure wiąże się z awansem ze stanowiska assistant professor (odpowiednik adiunkta) na associate professor lub bezpośrednio na professor (pełnoprawny profesor). Każdy adiunkt ma ok. 6-7 lat na wykazanie swoim dorobkiem, że zasługuje na tenure, po jego uzyskaniu praktycznie nie można go już zwolnić (wyjąwszy przestępstwa, zaniedbania pracownicze, itp.). Na niektórych uczelniach (np. na MIT) tenure uzyskuje się osobno i niezależnie od awansów na kolejne stanowiska (w szczególności typowe jest uzyskanie najpierw stanowiska associate professor, a dopiero później tenure, przyznanego już bez jednoczesnego awansu). Warto jednak zauważyć, że większość dochodów profesorów w USA pochodzi nie z pensji, a z grantów badawczych.

Celem systemu tenure jest zapewnienie pracownikom naukowym rodzaju immunitetu badawczego. Ponieważ tenure uniemożliwia zwolnienie pracownika, dopóki ten nie zaniedbuje obowiązków zawodowych, zapewnia ono niezależność profesorów od nacisków uczelni. Dzięki temu mogą się oni swobodnie angażować w badania niepopularne, niezgodne z opinią większości itp., bez obawy o utratę stanowiska. Jest to akademicki odpowiednik instytucji immunitetu poselskiego lub sędziowskiego.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ryan C. Amacher: Faulty Towers: Tenure and the Structure of Higher Education, Oakland, Independent Institute, 2004
  • Richard P. Chait (red.): The Questions of Tenure, Cambridge, Harvard University Press, 2002
  • Louis Joughlin (red.): Academic Freedom and Tenure, Madison, University of Wisconsin Press, 1969