Teodebert I

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Teodebert I - dzielnicowy król frankijski z dynastii Merowingów , panował w Reims i Metzu w l. 534-548. Był synem i następcą Teuderyka I, nieślubnego syna Chlodwiga I.

Kiedy Cesarstwo Bizantyńskie prowadziło wojnę z Ostrogotami w Italii Frankowie zachowali neutralność za co odstąpiono im Prowansję.

Teodeberta I urażało, że cesarz bizantyjski używa przydomka "frankijski". Przeprawił się więc przez Alpy i walczył po stronie Ostrogotów przeciw Belizariuszowi. Planował też podbić Bizancjum, ale zmarł na polowaniu raniony przez tura.

Kazał jako pierwszy król frankijski bić złote monety z własnym wizerunkiem jako wyraz opozycji wobec cesarzowi.

Jego pierwsza żona Deuteria zabiła swą córkę, gdyż zainteresował się nią Teodebert. Teodebert oddalił ją i poślubił Longobardkę -Wizygardę.

Kronikarze określali tego króla mianem: elegans et utilis [wytworny i użyteczny].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Gustav Faber, Merowingowie i Karolingowie, PWN, Warszawa 1994.


Poprzednik
Teuderyk I
król Franków salickich (Metz, Reims)
534548
Następca
Teudebald