Teodozjusz (Lazor)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Teodozjusz
Theodosius
metropolita całej Ameryki i Kanady
Teodozjusz
Kraj działania  Stany Zjednoczone
Data i miejsce urodzenia 1933
Canonsburg
metropolita całej Ameryki i Kanady
Okres sprawowania 1977-2002
Wyznanie prawosławie
Kościół Kościół Prawosławny w Ameryce
Śluby zakonne 1961
Diakonat 1961
Prezbiterat 1961
Nominacja biskupia 1967
Chirotonia biskupia 6 maja 1967
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 6 maja 1967
Miejscowość Waszyngton
Miejsce Sobór św. Miołaja

Teodozjusz, imię świeckie Frank Lazor (ur. w 1933 w Canonsburgu) - zwierzchnik Kościoła Prawosławnego w Ameryce w latach 1977-2002.

Urodził się w rodzinie emigrantów z Galicji. Jego rodzice pochodzili spod Sanoka[1]. Ukończył studia teologiczne w seminarium św. Włodzimierza w Nowym Jorku w 1960. Następnie ukończył studia podyplomowe w Bossey i odbył pielgrzymkę do Ziemi Świętej. Po powrocie do Stanów Zjednoczonych w 1961 złożył śluby zakonne, w tym samym roku został kolejno hierodiakonem i hieromnichem. Pracował jako proboszcz parafii Narodzenia Matki Bożej w Madison oraz jako pomocniczy kapelan wojskowy.

W 1967 otrzymał nominację na biskupa pomocniczego diecezji waszyngtońskiej oraz na tymczasowego administratora diecezji Alaski. Uroczysta chirotonia miała miejsce 6 maja 1967. Od 17 listopada tego samego roku był biskupem ordynariuszem diecezji Alaski. W czasie swojego zarządzania diecezją przeprowadził odbudowę soboru św. Michała Archanioła w Sitce, zniszczonego rok wcześniej przez pożar. W maju 1970 stał na czele delegacji, która odebrała w Moskwie tomos – przyznanie autokefalii Kościołowi Prawosławnemu w Ameryce. W tym samym roku współorganizował na Alasce kanonizację mnicha Hermana z Alaski.

W 1972 został przeniesiony do Diecezji Zachodniej Pensylwanii. Pięć lat później, po rezygnacji metropolity Ireneusza został wybrany na metropolitę całej Ameryki i Kanady. Od 1981 łączył ten urząd ze zwierzchnością nad nowo powstałą diecezją Waszyngtonu. W czasie zwierzchnictwa w Kościele nawiązał liczne kontakty międzynarodowe, przyjmował w Stanach Zjednoczonych patriarchę moskiewskiego i całej Rusi Aleksego II, patriarchę-katolikosa Gruzji Eliasza II i metropolitę warszawskiego i całej Polski Sawę. Działał na rzecz zjednoczenia wszystkich jurysdykcji prawosławnych na terytorium Stanów Zjednoczonych. W czasie wojny w Kosowie wzywał Billa Clintona do zakończenia bombardowań Jugosławii przez siły NATO oraz apelował o uszanowanie prawa wszystkich narodów do zamieszkiwania na spornym obszarze.

Po wybuchu skandalu finansowego w Kościele Prawosławnym w Ameryce duchownego oskarżono o przelewanie środków należących do Kościoła na prywatne konto bankowe[2].

1 maja 2001 udał się na czteromiesięczny urlop ze względu na zły stan zdrowia (przeszedł dwa wylewy). 21 czerwca 2002 ostatecznie zrezygnował z urzędu i zamieszkał w pobliżu monasteru św. Tichona w South Canaan.

Przypisy

  1. Dobrze, że jestem stary. Z arcybiskupem przemysko-nowosądeckim Adamem rozmawia Anna Radziukiewicz, "Przegląd Prawosławny", nr 11 (293), listopad 2009, ISSN 1230-1078, s.12
  2. Павел Круг, Bзлет Ионы

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Poprzednik
Ambroży (Mereżko)
Biskup Alaski 1967 - 1972 Następca
Grzegorz (Afonski)
Poprzednik
Ambroży (Mereżko)
Biskup Pittsburgha 1972 - 1977 Następca
Cyryl (Jonczew)
Poprzednik
Ireneusz (Bekish)
Metropolita całej Ameryki i Kanady 1977 - 2002 Następca
Herman (Swaiko)