Teodozjusz (metropolita moskiewski)
| Teodozjusz | |
| metropolita moskiewski i całej Rusi | |
| Data i miejsce śmierci | 15 października 1475 Siergijew Posad |
| metropolita moskiewski i całej Rusi | |
| Okres sprawowania | 1461-1464 |
| Wyznanie | prawosławie |
| Kościół | Rosyjski Kościół Prawosławny |
| Śluby zakonne | przed 1454 |
| Diakonat | przed 1454 |
| Prezbiterat | przed 1454 |
| Chirotonia biskupia | 23 czerwca 1454 |
Teodozjusz, nazwisko świeckie: Bywalcew[1] (zm. 15 października 1475 w Siergijew Posadzie) – metropolita moskiewski w latach 1461–1464.
Przed 1453 został przełożonym moskiewskiego Monasteru Czudowskiego z godnością archimandryty. 23 czerwca 1454 został wyświęcony na biskupa rostowskiego przez metropolitę kijowskiego i całej Rusi Jonasza[1].
W 1455 został wezwany na Moskwy na sąd, gdyż zezwolił w przededniu święta Objawienia Pańskiego spożywać mięso (w przypadku świeckich) lub ser, jajka i ryby (w przypadku mnichów). Wyraził jednak skruchę przed metropolitą Jonaszem, co razem z protekcją wielkiej księżnej sprawiło, że nie został pozbawiony godności. W 1458 lub 1459 zorganizował w Biełoziersku zjazd duchowieństwa swojej eparchii[1].
Przed swoją śmiercią w 1461 metropolita Jonasz wskazał Teodozjusza jako najodpowiedniejszego kandydata na swojego następcę na katedrze. Wybór ten został 9 maja 1461 zatwierdzony przez sobór biskupów ruskich. Wybór Teodozjusza (podobnie jak w przypadku Jonasza[2]) odbył się bez potwierdzenia ze strony patriarchy Konstantynopola, z tą jednak różnicą, że wielki książę moskiewski nawet się o nią nie ubiegał, a jedynie sam wyraził aprobatę dla decyzji biskupów[1]. Teodozjusz był pierwszym hierarchą, który posługiwał się tytułem metropolity moskiewskiego i całej Rusi w miejsce metropolity kijowskiego i całej Rusi. Na Litwie i Rusi Halickiej nie został bowiem uznany jako zwierzchnik całej metropolii kijowskiej – zwierzchnikiem struktur prawosławnych na tych ziemiach został unita Grzegorz II[3].
Teodozjusz podjął działania na rzecz podniesienia poziomu moralnego ruskiego duchowieństwa. Co tydzień spotykał się z duchownymi moskiewskimi, by udzielać im nauk duchowych, nieżonatych duchownych kierował do monasterów. Surowość hierarchy sprawiła, że stracił on popularność wśród kapłanów i świeckich. Zdając sobie z tego sprawę, 13 września 1464 Teodozjusz zrzekł się urzędu i zamieszkał w Monasterze Czudowskim[1]. Spędził w nim kolejne dziesięć lat, prowadząc tryb życia zwykłego mnicha. Pod koniec życia przeniósł się do Ławry Troicko-Siergijewskiej i tam zmarł. Ciało hierarchy przeniesiono do Monasteru Czudowskiego[1].
Autor listów pasterskich i pouczeń oraz słowa o św. św. Piotrze i Pawle[4].
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Феодосий (Бывальцев)
- ↑ A. Mironowicz, Kościół prawosławny w państwie Piastów i Jagiellonów, Wydawnictwo Uniwersytetu w Białymstoku, Białystok 2003, s.181
- ↑ A. Mironowicz, Kościół prawosławny w państwie Piastów i Jagiellonów, Wydawnictwo Uniwersytetu w Białymstoku, Białystok 2003, s.180
- ↑ Феодосий Бывальцев
| Poprzednik Jonasz |
Metropolita moskiewski 1461 - 1464 | Następca Filip I |
