Teodulf z Orleanu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Teodulf z Orleanu, Theodulf, Theodulfus, Theodulfe (ur. ok. 760 w Hiszpanii, zm. 18 grudnia 821 w Angers) – biskup Orleanu, teolog, poeta i uczony doby karolińskiej.

Z pochodzenia Got, nauki pobierał[1] w opactwie Saint-Benoît. Przed 794 został członkiem dworu królewskiego Karola Wielkiego, gdzie był, obok Alkuina, najbardziej wybitną i uczoną osobistością. W 798[1] Karol Wielki podarował mu biskupstwo Orleanu i kilka opactw.

W swojej diecezji pracował z powodzeniem jako reformator zarówno duchowieństwa, jak i ludności, jak na to wskazują jego dwa kapitularze, z którego jeden ma czterdzieści sześć rozdziałów. Popierał szkolnictwo, znany był też jako mecenas i miłośnik sztuki. Autor pieśni "Gloria, laus et honor", jeden z najwybitniejszych twórców hymnów okresu karolińskiego.

Swój urząd sprawował nadal po śmierci Karola Wielkiego, ale później, na skutek oskarżania o udział w spisku króla Bernarda z Włoch, został w 818 złożony z urzędu i zesłany do Angers, gdzie zmarł.

Próbował ujednolicić tekst Wulgaty (Maudramnus z Korbei).

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Praca zbiorowa: Przewodniki Pascala - Zamki nad Loarą. Wyd. 1. Bielsko-Biała: Wydawnictwo PASCAL, 2001, s. 129. ISBN 83-7304-001-3.