Teofil Kwiatkowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Polonez Szopena
Szopen na łożu śmierci, 1849. Chopin w otoczeniu (od lewej) Aleksandra Jełowickiego, siostry Szopena Ludwiki, Marceliny Czartoryskiej, Wojciecha Grzymały, Kwiatkowskiego.

Teofil Antoni Jaxa Kwiatkowski (ur. 21 lutego 1809 w Pułtusku, zm. 14 sierpnia 1891 w Avallon) – malarz polski okresu romantyzmu.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

W latach 1825-30 uczył się u Antoniego Brodowskiego i Antoniego Blanka w Warszawie. Uczestnik powstania listopadowego, po jego upadku na emigracji we Francji. Z tym krajem związał się do końca swojego życia. Początkowo mieszkał w Awinionie, następnie przeniósł się do Paryża, gdzie kontynuował studia malarskie u Leona Cognieta. Ary Scheffer, Ingres, Couture i Delacroix wywarli znaczny wpływ na jego twórczość. Był w przyjaźni z Mickiewiczem i Chopinem, którego uwielbiał i rysował ilustracje fantastyczne do jego utworów muzycznych. Malował liczne portrety pastelowe i akwarelowe, a także miniatury. Wśród jego dzieł dominują pejzaże (malowane w czasie licznych podróży po Francji, m.in. Normandia, Prowansja i Burgundia), portrety oraz sceny alegoryczne i rodzajowe. Obrazy tego malarza wykazują wielką wrażliwość kolorystyczną.

Główne dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • Rozbitkowie (1846)
  • Polonez Chopina – Bal w Hotel Lambert w Paryżu (1849-1860 (wiele wersji); akwarela i gwasz na papierze, Muzeum Narodowe, Poznań)
  • Ostatnie chwile Chopina (1850)
  • Chopin przy fortepianie (ok. 1847)
  • Zabawa chłopów polskich (1861)
  • Pejzaż Doliny Cousin koło Avallon (po 1871; Muzeum Narodowe, Warszawa)
  • portrety: Portret Lenartowicza (Kraków, Muzeum Narodowe), Portret A. Czartoryskiego kopia obrazu Delaroche'a (Poznań), „Portret Chopina” (Kraków, Muzeum Czartoryskich) oraz w dawnych zbiorach rapperswylskich 4 portrety Chopina i 60 portretów emigrantów polskich we Francji.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wielka Ilustrowana Encyklopedia Gutenberga (1934-1939)
  • Ilustrowana Encyklopedia Trzaski, Everta i Michalskiego (1924-1927)
  • Wielka Encyklopedia Powszechna PWN (1962-1969)
  1. Aleksandra Melbechowska-Luty. Teofil Kwiatkowski (1809—1891). Wrocław-Warszawa-Kraków: Instytut Sztuki Polskiej Akademii Nauk, Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, 1966.
  2. Maria Grońska. Teofil Kwiatkowski (1809—1891). W stulecie śmierci. Wystawa monograficzna ze zbiorów polskich. Warszawa, Towarzystwo im. Fryderyka Chopina, 1991

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikiquote-logo.svg
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
Teofila Kwiatkowskiego
Wikimedia Commons