Teologia polityczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Teologia polityczna – jedna z teologii społecznych, rozpatruje rolę Kościoła katolickiego i chrześcijaństwa w strukturach i sytuacjach społeczno-politycznych.

Jest połączeniem elementów religijnych i świeckich, w centrum swoich zainteresowań stawia ziemskie "urządzenie" człowieka. Szuka sposobu rechrystianizacji świata.

Głównym przedstawicielem teologii politycznej jest niemiecki teolog Johann Baptist Metz, do jej zwolenników można zaliczyć W. Oellmüllera, H.R. Schlettego, E. Schillebeeckxa, L. Dewarta.

J.B. Metz używa określenia teologia polityczna (politische Theologie) w znaczeniu społeczna, odnosząca się do spraw publicznych. Religia nie jest więc "sprawą prywatną" lecz społeczną. Nadzieja Królestwa Bożego wręcz zobowiązuje do krytyki istniejącej rzeczywistości. Teologia polityczna podkreślając funkcję krytyczną chrześcijaństwa wiąże ją z wiarą w "spełnienie obietnicy Bożej"[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Hasła Teologia polityczna oraz Teologia rzeczywistości ziemskich. W: Leksykon religioznawczy. Warszawa: Wydawnictwo Współczesne, 1988.