Teoria arbitrażu cenowego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Teoria arbitrażu cenowego (ang. Arbitrage Pricing Theory, w skrócie APT) to teoria funkcjonowania rynków finansowych opracowana w latach 70. XX wieku przez Stephena Rossa.

Model APT opiera się na dwóch podstawowych założeniach:

  • Założenie działania prawa jednej ceny. Prawo to głosi, że to samo dobro nie może być sprzedawane po dwóch różnych cenach. W odniesieniu do instrumentów finansowych oznacza to, że ten sam instrument finansowy na dwóch różnych rynkach ma tę samą cenę. Gdyby było inaczej, wówczas pojawiliby się arbitrażyści.
  • Założenie, że ceny papierów wartościowych generowane są przez mechanizm podobny do mechanizmu modelu jednowskaźnikowego lub wielowskaźnikowego. Oznacza to, że korelacja pomiędzy stopami zwrotu z poszczególnych papierów wartościowych spowodowana jest tym, że wszystkie papiery reagują, w mniejszym lub większym stopniu, na oddziaływanie jednego lub większej liczby czynników (teoria nie precyzuje jakie to są czynniki).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • "Teoria nowoczesnego inwestowania, obszerny podręcznik analizy portfelowej", Robert A. Haugen