Teoria komórkowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Teoria komórkowa (ang. cell theory) – sformułowana w latach 1838–1839 teoria mówiąca, że wszystkie żywe organizmy są zbudowane z osobnych komórek. Jej autorem byli Theodor Schwann i Matthias Jacob Schleiden[1][2].

Matthias Jacob Schleiden w 1838 roku ustalił, że rośliny są zbudowane z komórek. W 1839 roku Theodor Schwann rozszerzył teorię komórkową na zwierzęta. Rudolf Virchow. Rudolf Virchow, w 1860 roku, podsumował sentencją "omnis cellula e cellula" (z łaciny, każda komórka z komórki)[3].

Wg teorii takie procesy, jak wzrost i rozmnażanie, wynikają z przemian zachodzących w komórkach. Teoria komórkowa została rozszerzona przez polskiego i niemieckiego lekarza Roberta Remaka. Stwierdził on, że nowe komórki mogą powstawać wyłącznie przez podział komórek już istniejących tzn. komórki nie powstają spontanicznie z materii nieożywionej. W 1855 r. teoria wykorzystał jako swoją, przyjaciel Remaka, niemiecki patolog i antropolog, Rudolf Virchow. Około 1880 r. niemiecki biolog i genetyk August Weismann wskazał, że bardzo ważną konsekwencją stwierdzenia Remaka jest to, że wszystkie żywe komórki wywodzą się od przodków żyjących w zamierzchłych czasach. Dowodem wspólnego pochodzenia wszystkich komórek jest podobieństwo podstawowych struktur i cząsteczek, z których są zbudowane.[potrzebne źródło]

Przypisy

  1. Genowefa Ślósarek. Odkrycie struktury komórkowej tkanki nerwowej. „Kosmos”. Tom 57 2008 Numer 1–2 (278–279), s. 103–107, 2008. ISSN 0023-4249. 
  2. praca zbiorowa pod redakcją Małgorzaty Maćkowiak i Anny Michalak: Biologia: jedność i różnorodność. Warszawa: Wydawnictwo Szkolne PWN, 2008, s. 67. ISBN 978-83-7446-134-4.
  3. pod redakcją Wojciecha Baturo: Najwazniejsze teorie biologii. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2011. ISBN 978-83-01-16448-5.