Teoria odwrócenia kierunku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Teoria odwracania kierunku (reversal theory) - teoria stworzona przez psychologa Michaela Aptera oraz jego współpracowników. Odrzuca ona pojmowanie motywacji jako redukcji napięcia. Na jej miejsce teoria wprowadza hipotezę dotyczącą istnienia czterech par stanów metamotywacyjnych, czyli stanów będących źródłem wzorców motywacji. Poszczególne pary to:

  • Stan teliczny oraz parateliczny
  • Stan konformistyczny oraz negatywistyczny
  • Stan "nastawiony na mistrzostwo" oraz "nastawiony na współczucie"
  • Stan autyczny oraz alloiczny

Pary te są oparte na zasadzie przeciwieństw. Natomiast tylko jeden ze stanów z pary może być podstawą działania w danym momencie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Richard J. Gerrig, Philip G. Zimbardo: Psychologia i Życie. Warszawa: 2008, s. 355-357. ISBN 978-83-01-14362-0.