Teoria twistorów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Teoria twistorów, skonstruowana przez Rogera Penrose'a w 1967, to teoria matematyczna rzutująca obiekty geometryczne z 4-wymiarowej czasoprzestrzeni (przestrzeni Minkowskiego) w obiekty geometryczne w 4-wymiarowej przestrzeni zespolonej z metryką (2,2).

Współrzędne w takiej przestrzeni nazywamy twistorami.

Przez pewien czas była nadzieja, że teoria twistorów może być prawidłowym podejściem w stronę rozwiązania problemów grawitacji kwantowej, ale w tej chwili uważa się, że to nieprawda.

Podejście twistorowe zdaje się być szczególnie naturalne przy rozwiązywaniu równań ruchu pól bezmasowych o dowolnym spinie.

W 2003 roku Edward Witten użył teorii twistorów, aby zrozumieć niektóre amplitudy Yanga-Millsa, łącząc je z pewną teorią strun, topologicznym modelem B, osadzoną w przestrzeni twistorowej. To pole zwykło być nazywane twistorową teorią strun i może poszerzyć nasze rozumienie, w jaki sposób znaleźć teorię grawitacji kwantowej.