Tepidarium

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tepidarium, mal. Théodore Chassériau (1853)

Tepidarium - w starożytnych termach rzymskich ogrzewana podłogowo sala do wypoczynku z ciepłą wodą. Charakteryzuje się bezpośrednim promieniowaniem mającego wpływ na organizm ciepła, ze ścian i podłóg.

Ciekawym przykładem było znajdujące się na terenie Pompei tepidarium pokryte półkolistym sklepieniem kolebkowym, zdobione reliefami w stiuku, otoczone ściennymi wnękami oddzielonymi od siebie kariatydami. Tepidarium stanowiło centralną halę w termach rzymskich i było otoczone innymi pomieszczeniami. Było prawdopodobnie pierwszym z odwiedzanych przez kąpiących się miejsc i stanowiło swoisty wstęp do dalszych gorących (caldarium) bądź zimnych (frigidarium) kąpieli. Tepidarium wyróżniało się najbogatszymi zdobieniami pośród innych łaźni. Skarby pochodzące z tepidarów można dziś podziwiać w muzeum w Watykanie oraz Neapolu, gdzie trafiły w 1546 na polecenie Pawła III.