Terach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
XVI-wieczny wizerunek Teracha

Terach (hebr. תֶּרַח) − ojciec Abrahama.

Był synem Nachora, syna Seruga. Urodził się i żył w mieście Ur w Mezopotamii. Miał trzech synów: Abrama (znanego później pod imieniem Abrahama), Nachora i Harana. Córką Teracha była Saraj (znana później pod imieniem Sary)[1], która poślubiła swojego przyrodniego brata Abrama.

Po śmierci najmłodszego syna Terach zdecydował się opuścić Ur i wyruszyć w kierunku Kanaanu. Zabrał ze sobą syna Abrama, córkę i synową Saraj oraz wnuka Lota. Po drodze zatrzymali się w Harranie (Charanie), gdzie zdecydowali się osiedlić. Terach umarł w Harranie, mając dwieście pięć lat. Według Pięcioksięgu samarytańskiego Terach żył sto czterdzieści pięć lat, gdyż samarytański pisarz zapewne uważał, że Abraham podjął drugi etap swojej podróży dopiero po śmierci ojca (Rdz 12:1)[2].

Przypisy

  1. Księga Rodzaju 20,12.
  2. Krzysztof Siwek. „Wyjdź z twojej ziemi rodzinnej” (Rdz 12,1). Powołanie Abrahama jako początek powołania Izraela w świetle „Cyklu o patriarchach”.. „Warszawskie Studia Teologiczne”. XXI/2008. s. 129-146. 


Ojciec
Nachor
Gutenberg Bible.jpg Postać biblijna
Występuje w księgach: Rdz
Gutenberg Bible.jpg Synowie
Abraham, Nachor, Haran