Terakotowa Armia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Mauzoleum pierwszego cesarza Qina
Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO
Terracotta army xian.jpg
Oddziały Terakotowej Armii
Kraj  Chiny
Typ kulturowe
Spełniane kryterium I, III, IV, VI
Charakterystyka #441
Regionb Azja i Pacyfik
Historia wpisania na listę
a Oficjalna nazwa wpisana na liście UNESCO
b Oficjalny podział dokonany przez UNESCO
brak współrzędnych
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Oddziały Terakotowej Armii

Terakotowa Armia (chiń. upr.: 兵马俑; chiń. trad.: 兵馬俑; pinyin: bīngmǎ yǒng; dosł. „Figury grobowe żołnierzy i koni”) – armia 7500 figur naturalnej wielkości, wykonanych z terakoty (wypalonej gliny), przedstawiających żołnierzy, oficerów i konie. Armia znajduje się w grobowcu pierwszego chińskiego cesarza Qin Shi, w odległości 1,5 km na wschód od jego sarkofagu, na terenie dzisiejszej prowincji Shaanxi. W trakcie pogrzebu cesarza w 210 p.n.e. cała armia również została umieszczona w podziemnych pomieszczeniach, których wysokość wynosiła ok. 3 m. Ich posadzki zostały wybrukowane cegłą, a konstrukcję dachu wykonano z drewna. Z biegiem czasu dach zawalił się, a figury zasypała ziemia. Powierzchnia, na której je odnaleziono ma 210 m długości na 60 m szerokości[1]. Według wierzeń, Terakotowa Armia miała strzec cesarza i pomóc mu odzyskać władzę w życiu pozagrobowym.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Figury zostały przypadkowo znalezione przez trzech chłopów: Yang Xinman, Yang Peiman i Yang Peiyan podczas kopania studni w marcu 1974 roku. Od 1979 figury były stopniowo udostępniane zwiedzającym. Muzeum Terakotowej Armii Pierwszego Cesarza Qin w Xi’anie, składające się z trzech krypt[a] o głębokości od 4 do 8 metrów, zostało otwarte w obecnym kształcie w roku 1994.

Wykonanie[edytuj | edytuj kod]

Każda figura posiada cechy indywidualne, każda twarz jest inna i przedstawia inne emocje, żołnierze przedstawieni są w różnych pozycjach. Nogi każdej z rzeźb są lite, natomiast korpus i głowa puste w środku[2], dzięki temu zachowują pion. Wśród figur żołnierzy znajdują się również postacie medyków i zwykłych cywili.
Pierwotnie wszystkie figury były pomalowane. Kolory zachowały się do czasu odkrycia w 1974, jednak pod wpływem powietrza barwy zaczęły stopniowo zanikać[3]. Z trzech sektorów, w których odnaleziono glinianą armię, największym jest ten opisywany numerem 1. Znajduje się w nim kompletny pułk piechoty, liczący 3210 żołnierzy, w tym 200 kuszników i łuczników. Wyposażeni zostali w różnego rodzaju broń (wykonaną z drewna i brązu) i 6 wozów bojowych, każdy zaprzężony w parę glinianych koni. Sektor 2 (odkryty w 1976 r.) zawiera oddział kawalerii i oddziały pomocnicze, natomiast w sektorze 3 (odnaleziony kilka tygodni po drugim) znajduje się prawdopodobnie dowództwo glinianej armii[1].

Terakotowa Armia określana jest mianem ósmego cudu świata. Od 1987 roku znajduje się na liście światowego dziedzictwa UNESCO.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi

  1. Czwarta jest pusta, prawdopodobnie nie ukończono wszystkich prac przed śmiercią cesarza.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Roland Gööck: Cuda świata. Warszawa: Muza SA, 1994, s. 58-61. ISBN 83-7079-266-9.
  2. Paul G. Bahn: Archeologia - Przewodnik. Wyd. I. Warszawa: Wydawnictwo "Arkady" Sp. z o.o., 2006, s. 354. ISBN 83-213-4293-0.
  3. Brook Larmer. Terra-Cotta Warriors in Color. „National Geographic”, s. 74-87, 2012-06. Anglia.