Leczenie adiuwantowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Leczenie adiuwantowe, leczenie adjuwantowe[1][2] (łac. adiuvare – pomagać[2]) – jest to rodzaj leczenia nowotworów uzupełniające zasadnicze leczenie, najczęściej chirurgiczne. Najważniejszą metodą leczenia adiuwantowego jest chemioterapia, a w mniejszym stopniu hormonoterapia i radioterapia. Celem leczenia adiuwantowego jest eliminacja mikroprzerzutów, a tym samym redukcja ryzyka wznowy miejscowej lub pojawienia się przerzutów odległych i zwiększenie szansy na wyleczenie[3][4].

Po usunięciu guza pojawiają się sprzyjające warunki do działania chemoterapii. Jest to związane z dynamiką wzrostu guza, która ulega zahamowaniu w miarę jego wzrostu. Jest to spowodowane nie nadążaniem rozwoju unaczynienia guza, w wyniku czego nie jest on wystarczająco ukrwiony i komórki nowotworowe nie mają optymalnych warunków do podziału. W wyniku cytoredukcji dochodzi do wzrostu wrażliwości komórek nowotworowych na leki, które po wcześniejszym okresie zmniejszonego wzrostu, intensywnie dzielą się. Wówczas są szczególnie wrażliwe na leki cytostatyczne, których najsilniejsze działanie jest wywierane na szybko dzielące się komórki[3][5].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Vincent T. DeVita, Theodore S. Lawrence, Steven A. Rosenberg: Devita, Hellman & Rosenberg's Cancer: Principles & Practice of Oncology. Wyd. 8. Lippincott Williams & Wilkins, 2008. ISBN 978-0-7817-7207-5.
  • Michael J. Perry: The Chemotherapy source book. Philadelphia: Wolters Kluwer Health/Lippincott Williams & Wilkins, 2008.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.